Sál­fræð­inga­fé­lag Íslands segir það „ólög“ að fjár­magn sé ekki tryggt í fjár­laga­frum­varpi rík­is­stjórn­ar­innar til að styðja við ný lög um aðgengi að sál­fræði­þjón­ustu. Í umsögn sinni við frum­varpið segja sam­tökin það vera ábyrgða­leysi að sam­þykkja lögin en ætla þeim ekki fjár­magn. 

Sál­fræði­þjón­usta var felld undir greiðslu­þátt­töku­kerfi Sjúkra­trygg­inga með lögum á síð­asta þingi og taka þau gildi um næstu ára­mót. Segir Sál­fræð­inga­fé­lagið að með lög­unum sé verið að setja geð­heilsu jafn­fætis við aðra heil­brigð­is­þjón­ustu, en almenn­ingur hafi að mestu þurft að standa straum sjálfur af kostn­aði við sál­fræði­með­ferð.

„Mikil sam­staða var á þingi um lögin og stóðu allir flokkar að lög­unum,“ segir í umsögn­inni. „Sam­staðan sést best á því að skoða nið­ur­stöður atkvæða­greiðslu en lögin voru sam­þykkt með 56 atkvæðum, eng­inn sat hjá eða sagði nei. Markmið lag­anna er að tryggja nið­ur­greiðslu á sál­fræði­með­ferð og að hún sé þannig veitt á sömu for­sendum og önnur heil­brigð­is­þjón­usta. Hér er verið að stíga mik­il­vægt fram­far­ar­skref í auknu aðgengi almenn­ings, óháð efna­hag, að við­eig­andi geð­heil­brigð­is­þjón­ustu. Með því er verið að fjár­festa í bættri geð­heilsu almenn­ings sem mun borga sig fyrir þjóð­ar­búið til lengri tíma litið.“

„Þetta mætti túlka að ekki sé verið að setja lög til upp­bygg­ingar heldur „ólög““

Telja sam­tökin mik­il­vægt að setja fjár­magn í mála­flokk­inn, sér í lagi nú á tímum COVID-19 þegar óvissan er mikil og atvinnu­leysi einnig. „Að setja þjón­ustu eins og sál­fræði­með­ferð inn í greiðslu­þátt­töku­kerfið krefst fjár­magns og er það ábyrgð­ar­leysi að sam­þykkja lög en ætla þeim ekki fjár­magn. Þegar slíkt er gert má velta fyrir sér hvort lög­gjaf­ar­valdið sé að greiða atkvæði með lögum sem ekki er áhugi á að fylgja eftir með nauð­syn­legu fjár­magni. Þetta mætti túlka að ekki sé verið að setja lög til upp­bygg­ingar heldur „ólög“ sem gerir ekk­ert annað en að draga úr trú­verð­ug­leika Alþingis,“ segir í umsögn­inni.

Telja þörf á aðkomu félagsráðgjafa

Félags­ráð­gjafa­fé­lag Íslands sendi einnig inn umsögn við frum­varpið og er þar einnig gagn­rýnt að fjár­magn fylgi ekki laga­breyt­ing­unni. Félagið hvetur einnig til þess að félags­ráð­gjafar verði ráðnir ekki síður en sál­fræð­ingar til að sinna sál­fræði­legri þjón­ustu innan heilsu­gæsl­unnar. Segir félagið það von­brigði að félags­ráð­gjafar skuli ekki vera taldir með þeim fag­stéttum sem sinna sér­fræði­þjón­ustu og hjúkrun, líkt og sér­greina­læknar, tann­læknar, hjúkr­un­ar­fræð­ingar, sál­fræð­ingar og ljós­mæður sem veita sér­hæfða þjón­ustu utan sjúkra­húsa.

„Félags­ráð­gjafa­fé­lag Íslands bendir á að margar fag­stéttir þar á meðal félags­ráð­gjafar veita sam­tals­með­ferð við and­legri van­líðan á einka­reknum með­ferð­ar­stofum,“ segir í umsögn­inni. „Nálgun ólíkra fag­stétta á and­legum vanda er ólík og því brýnt að halda því til haga að engin ein aðferð eða með­ferð er rétt­ari en önnur. Markmið þjón­ust­unnar er það sama, það er að bæta líðan og lífs­gæði þeirra sem óska eftir sam­tals­með­ferð og telja sig þurfa á henni að halda. Telur félagið mik­il­vægt að vekja athygli á þessum þætti svo að þeir ein­stak­lingar sem þurfi að leita sér aðstoðar vegna sál­fé­lags­legs vanda hafi val um sem fjöl­breytt­ust úrræði.“