Í árs­byrjun 1970 birt­ist við­tal við með­limi hljóm­sveit­ar­innar Trúbrots sem skók sam­fé­lagið. Á for­síðu vik­unnar var heil­síðu­mynd af þess­ari vin­sæl­ustu hljóm­sveit Íslands með fyr­ir­sögn­inni: Við reyktum mari­ju­ana. Þessi yfir­lýs­ing var orð­rétt höfð eftir Gunnari Þórð­ar­syni gít­ar­leik­ara. 

Viðtalið kom í fram­haldi af lög­reglu­rann­sókn og miklu umtali í sam­fé­lag­inu þar sem umtalað var að hljóm­sveitin væri í dóp­inu, eins og það kall­að­ist þá. Ómar Valdi­mars­son, blaða­maður Vikunnar, útskýrði í upp­hafi við­tals­ins hver var kveikjan að umfjöll­un­inni. 

„Hvar sem maður kemur þessa dag­ana er talað svo til ein­göngu um tvennt: EFTA og dópstandið á Trúbrot. Ég rakst á kunn­ingja minn í strætó um dag­inn og við fórum að tala um þetta tvennt, þó heldur meira um dóp­málið svo­nefnda,“ skrifar Ómar og seg­ist hafa verið á þeirri skoðun að honum þætti heldur harka­lega að þeim félögum í Trúbrot farið. Og honum tókst að selja hljóm­sveit­inni þá hug­mynd að tala út um málið og játa neysl­una und­an­bragða­laust. 

Súpergrúppa

Á þessum tíma var Trúbrot lang­vin­sælasta hljóm­sveit lands­ins, og stóð flestum öðrum hljóm­sveitum framar að getu og vin­sældum. Hún var súpergrúppa, sett saman úr Hljómum, fyrstu bítla­hljóm­sveit Íslands, og Flowers, sem notið hafði mik­illa vin­sælda. Trúbrot var á þessum tíma nán­ast í guða­tölu hjá ungu fólki á Íslandi og hafði gríð­ar­leg áhrif á ungt fólk. Afhjúp­unin var því mörgum reið­ar­slag.   

Ómar hitti Gunnar Þórð­ar­son „gít­ar­leik­ara hljóm­sveit­ar­innar alræmdu“ og fékk hann til að segja allt af létta um þetta mál sem svo mikið hafði verið talað um í blöðum og á götum úti. Gunnar sagð­ist sjálfur hafa byrjað að nota „lyfið“ á Englandi þremur árum fyrr þegar fyrri breið­skífa Hljóma var tekin upp þar. Síðan hafi hann neytt mari­ju­ana í Svíþjóð ári síðar en lítið eftir það.