Guð­laugur Þór Þórð­ar­son segir að það líði ekki dagur án þess að hann sé hvattur til þess að færa sig yfir í borg­ar­stjórn­ar­málin. Hann seg­ist ekki annað geta en að hlusta á hvatn­ing­ar­orðin. En hann sé þó enn á þingi, þannig sé staðan nú. Hann er einn af þeim þing­mönnum sem setið hafa hvað lengst á Alþingi en hann tók fyrst sæti rétt fyrir síð­ustu alda­mót. Margt hefur breyst að hans mati. Sjálf­stæð­is­flokk­ur­inn stendur frammi fyrir stórum áskor­unum, fjöl­miðlaum­hverfið aldrei verið flókn­ara og að marg­vís­leg vá standi fyrir dyrum.

Hann átti í snörpum orða­skiptum við Vladimar Pútín, þar sem sá síð­ar­nefndi leysti skóreimarnar í miðju arga­þras­inu og spurði af hverju Íslend­ingar svindl­uðu ekki á við­skipta­banni við Rússa eins og aðrar þjóðir.

Sjálf­stæð­is­flokk­ur­inn stendur á kross­götum, hann hefur aldrei staðið frammi fyrir jafn­mik­illi sam­keppni á hug­mynda­torgi hægri vængs­ins, þar sem hann keppir við popúl­íska þjóð­ern­is­hyggju og frjáls­lyndan hægri flokk …