Vildi þiggja aðstoð Norðmanna og segist hafa orðið fyrir einelti

Elín Sigrún Jóns­dóttir lög­fræð­ingur hætti sem fram­kvæmda­stjóri dóm­stóla­ráðs árið 2011 eftir að hafa kvartað undan yfir­gangi og meintu ein­elti ráðs­manna en ekki talið sig fá sann­gjarna máls­með­ferð. Hafði hún þá starfað sem fram­kvæmda­stjóri dóm­stóla­ráðs í rúman ára­tug við góðan orðstír. Stundin náði tali af öðrum hinna meintu ger­enda sem vísar ásök­unum Elínar á bug og segir þær til­hæfu­lausar með öllu. 

Mynd: Stundin

Þetta er á meðal þess sem fjallað er um í ítar­legri frétta­skýr­ingu Stund­ar­innar um stjórn­sýslu og innra eft­ir­lit dóm­stól­anna í nýjasta tölu­blaði. 

Sjá einnig:

Und­ir­maður og kollegar dóm­stjóra 
rann­sök­uðu vinnu­brögð hans

Staða kvenna í dóm­stóla­kerf­inu áfram veik

Maður með fjöl­skyldu­tengsl við dóm­stjóra ráð­inn í launa­laust starf hjá Hér­aðs­dómi

„Eitt er að ganga í gegnum and­legt ofbeldi. En það sem reynd­ist mér jafn­vel erf­ið­ara var að upp­lifa algjört úrræða­leysi stjórn­sýsl­unnar,“ segir Elín í sam­tali við Stundina. Beiðni hennar um að fram færi óháð rann­sókn á ein­elt­is­mál­inu velkt­ist um í kerf­inu, var kastað á milli ráðu­neyta og stofn­ana, í rúm tvö ár eftir að hún lauk störfum fyrir dóm­stól­ana. Að lokum komst inn­an­rík­is­ráðu­neytið að þeirri nið­ur­stöðu að málið yrði ekki rann­sakað, meðal ann­ars á þeim grund­velli að ekki ríkti lengur óvið­un­andi ástand á vinnu­staðnum. 

Norðmenn buðu fram aðstoð

Sam­skipta­vand­inn tók sig upp eftir að Elín starf­aði um tíma hjá yfir­stjórn norsku dóm­stól­anna í Þránd­heimi haustið 2009 til að kynna sér rekstur norsku dóm­stól­anna og stjórn­sýslu þeirra. „Í Noregi kynnt­ist ég stór­kost­legri stjórn­sýslu þar sem fag­leg vinnu­brögð eru í fyrr­ir­rúmi. Á þessum tíma höfðu Norðmenn miklar áhyggjur af íslensku dóm­stóla­kerfi og hvernig tek­ist yrði á við hrun­málin. Þeir áttu ekki til orð þegar ég sagði þeim hvernig dóm­stjórar og dóm­arar væru valdir á Íslandi og hvernig stjórn­sýsla dóm­stól­anna hér­lendis virkar, þeim féllust hrein­lega hendur og buð­ust til að veita Íslend­ingum alla þá aðstoð og ráð­gjöf sem við þyrftum á að halda. Ég gerði mér grein fyrir því að til­boð norsku dóm­stól­anna var gríð­ar­lega mik­ils virði fyrir þá íslensku,“ segir Elín. 

Ráðsmenn í dóm­stóla­ráði lýstu sig and­stæða til­boði Norð­manna og voru ósam­mála Elínu um að Íslend­ingar þyrftu utan­að­kom­andi aðstoð til að bæta stjórn­sýslu dóm­stól­anna.