Sigríður Á. Andersen, dómsmálaráðherra, var í ritstjórn Vefþjóðviljans þegar vefmiðillinn hæddist að Ástráði Haraldssyni lögfræðingi og uppnefndi hann vegna stjórnmálaskoðana. Hún ákvað að gera ekki tillögu um hann sem dómara við Landsrétt þrátt fyrir að dómnefnd hafi komist að þeirri niðurstöðu að hann væri einn af hæfustu umsækjendunum.

Mynd: Pressphotos

Tillaga Sigríðar Á. Andersen, dómsmálaráðherra, um skipan fimmtán dómara við Landsrétt var samþykkt á Alþingi með 31 atkvæði gegn 22 atkvæðum á fimmtudag. Fjórum umækjendum, sem dómnefnd hafði metið í hópi fimmtán hæfustu umsækjenda var skipt út fyrir aðra fjóra umsækjendur sem allir gegna stöðu héraðsdómara. Sigríður rökstuddi þá breytingu, í fylgibréfi með tillögu sinni, á þeim grundvelli að nefndin hefði ekki gefið dómarareynslu nægilegt vægi í hæfnismati sínu. Einn þeirra er Sigríður lagðist gegn því að veita stöðu dómara við Landsrétt er Ástráður Haraldsson, hæstaréttarlögmaður sem hafnaði í fjórtanda sæti í hæfnismati dómnefndarinnar. 

Sigríður, sem tók við starfi dómsmálaráðherra fyrr á árinu, hefur látið mikið að sér kveða í þjóðmálaumræðunni um árabil, meðal annars sem pistlahöfundur og sem einn af ritstjórum vefritsins Vefþjóðviljans á Andríki.is. Á vef Alþingis kemur fram að Sigríður sat í ritstjórn Vefþjóðviljans á árunum 1995 til 2006 og var seta hennar í ritstjórninni sérstaklega tilgreind á vef innanríkisráðuneytisins þegar hún tók við ráðherraembætti. Þegar Sigríður bauð sig fram í prófkjörum hjá Sjálfstæðisflokknum árið 2006 birtist pistill á Andríki þar sem framboði hennar voru gerð skil „til upplýsingar þeim sem kynni að þykja óhætt að inn í þingumræður bærust þau meginsjónarmið sem kynnt hafa verið á þessum vettvangi undanfarin ár“. Þannig virðist stjórnmálaferill Sigríðar samtvinnaður þeim viðhorfum sem viðruð hafa verið á vefnum Andríki. 

Ástráður bendlaður við Sovétríkin

Í grein sem Andríki birti árið 2001 er hæðst að Ástráði Haraldssyni vegna skoðana hans á nektardansstöðum. Greinin birtist í kjölfar skrifa Ástráðs í Morgunblaðið þar sem hann rökstuddi þá skoðun sína að banna ætti nektarstaði. „Mikið óhapp er að borgarbúar skyldu ekki hafa borið gæfu til að veita Ástráði brautargengi í kosningum þegar hann loks lét til leiðast og sté niður til pöpulsins að veita honum þjónustu. En Ástráður hefur engu gleymt og nú fær almenningur enn tækifæri til að njóta leiðsagnar meistarans,“ segir í grein Vefþjóðviljans.

„En Ástráður hefur engu gleymt og nú 
fær almenningur enn tækifæri til að 
njóta leiðsagnar meistarans“

„Ekki þarf annað til en Ástráður Haraldsson, fyrrum fundaskelfir Æskulýðsfylkingarinnar, sjái í hendi sér að tiltekinn verknaður „skili engu jákvæðu framlagi til þjóðfélagsins“ og þá verður verknaðurinn bannaður. Í framhaldi af því verður hér hið mesta sæluríki og allir himinlifandi. Rétt eins og í Sovét-Rússlandi þar sem sömu hugmyndir félaga Ástráðs reyndust svo vel.“

Ástráður hefur gegnt trúnaðarstörfum fyrir Vinstrihreyfinguna grænt framboð og Alþýðubandalagið. Hann sat í Háskólaráði á níunda áratugnum fyrir Félag vinstri manna og var einn af stofnendum Röskvu, samtaka félagshyggjufólks við HÍ. Hann var kallaður „kommi“ í umfjöllun Viðskiptablaðsins árið 2012. Þá hefur verið bent á að annar umsækjandi, sem ekki hlaut náð fyrir augum ráðherra þrátt fyrir að lenda í 7. sæti í hæfnismati dómnefndar, er fyrrverandi varaþingmaður Samfylkingarinnar.