Mikið uppnám varð í Teiga­hverfi í Reykjavík árið 1985 eftir að það spurðist út að fangasamtökn Vernd hefðu keypt húsið við Laugateig 19 í því skyni að þar yrði heimili fyrir fanga sem væru að ljúka afplánun. Á opnum fundi íbúanna með forsvars­mönnum Verndar og borgaryfirvöldum í Reykjavík 26. ágúst komu fram miklar áhyggjur og andstaða við að fangarnir kæmu í hverfið. Íbúarnir óttuðust að þeir 23 fangar sem áformað var að vista yrðu ógn við öryggi þeirra. Þá töldu sumir íbúanna víst að tilkoma fangaheimilisins yrði til þess að fasteignaverð myndi falla í hverfinu. Ragnar Ragnarsson, íbúi í hverfinu, vitnaði í sálfræðinga og félagsráðgjafa sem hefðu þá skoðun að þarna yrðu alltof margir fangar samankomnir. Á fimmta hundrað manns höfðu undirritað mótmæli gegn fangaheimilinu og lýst ábyrgð á hendur forsvarsmönnum Verndar ef áformin myndu ganga eftir. Jóna Gróa Sigurðardóttir, formaður stjórnar Verndar, andmælti þeim sjónarmiðum að nágrönnum stæði ógn af heimilinu. Vísaði hún til þess að fangaheimili hefðu verið við Ránargötu og Skólavörðustíg án þess að vandræði hefðu hlotist af. 

Davíð Oddsson, þáverandi borgar­­stjóri, tók afstöðu með íbú­unum og gaf ádrátt um að Reykja­víkurborg myndi kaupa eignina af Vernd og leigja út húsnæðið. Sagði hann ekki skrýtið að gamalt fólk óttaðist fangana sem væntan­legir voru. Boðaði hann að Reykjavíkur­borg myndi þess í stað útvega Vernd húsnæði annars staðar í Reykjavík. Samþykkt var í borgar­ráði í framhald­inu á taka upp viðræður við Vernd um kaupin. 

Miklar umræður urðu á fund­inum. Helgarpósturinn vitnaði í nokkra fundarmenn. Gunnar Már Herbertsson, íbúi í Teigahverfinu sagði íbúa