Tveir heimar Baltimore

Í Baltimore eykst mis­skipt­ing jafnt og þétt. Fátækt, ójöfn­uð­ur og von­leysi ríkir á með­al hinna lægst settu. Ólöf Stein­unn­ar­dótt­ir, þróun­ar- og stjórnmála­fræð­ing­ur, skoð­ar hvað er í raun og veru að ger­ast í borg­inni þar sem allt er á suðupunkti.

Tveir heimar Baltimore
Sett á útgöngubann Til að reyna að koma böndum á óeirðirnar var útgöngubann sett á í Baltimore í nokkra daga. Íbúum var meinað að fara út eftir klukkan tíu á kvöldin til fimm á morgnanna.

Óeirðir hafa ríkt í Baltimore frá því að 25 ára gamall blökkumaður, Freddie Gray, lést af völdum áverka sem hlaut í haldi lögreglu. Freddie lést þann 19. apríl og útför hans fór fram viku síðar. Í kjölfarið sauð allt upp úr og neyðarástandi var lýst yfir í borginni. Kveikt var í byggingum og fjöldi lögreglumanna voru særðir eftir átökin. Til að reyna að ná tökum á ástandinu var sett á útgöngubann í borginni þar sem borgurum var meinað að fara út úr húsi frá klukkan tíu á kvöldin og til fimm á morgnana. Útgöngubannið átti að gilda í viku, hið minnsta. Sex lögreglumenn voru ákærðir í málinu, fyrir manndráp.

Þeir sem þekkja vel til í Baltimore segja að það hafi einungis verið
tímaspursmál hvenær stór hluti Baltimorebúa myndi springa og mótmæla stéttaskiptingunni sem hægt og rólega hefur verið að aukast undanfarna áratugi. Síðan í byrjun 9. áratugarins má segja að vænum skammti af fátækt, glæpum og algjöru vonleysi á meðal mikils meirihluta blökkubúa í Baltimore, sem eru um 65% borgarbúa, hafi verið blandað saman í einn graut. Á sama tíma hefur velmegun hvítra Baltimorebúa aukist hægt og rólega og eins og á svo mörgum stöðum í heiminum hefur bilið á milli ríkra og fátækra aldrei verið meira.

Þessir tveir ólíku hópar Baltimorebúa hafa að stórum hluta lifað sínu lífi án mikilla afskipta af hvor öðrum. Mótmælin sem brutust út á mánudaginn eftir útför Freddie Gray og glæpaaldan hefur gengið yfir Baltimore eru skýr skilaboð um að eitthvað verði að aðhafast.

En stóra spurning er hvað á að gera? Hvað er hægt að gera fyrir íbúa Baltimore, sem lifað hafa við eða undir fátæktarviðmiðum undanfarna áratugi? Fólk sem jafnan getur ekki sent börnin sín í almennilega skóla sem bjóða upp á nám sem veitir nemendum inngöngu í háskóla og þar af leiðandi mögulega leið til að brjótast út úr þessum vítahring.

Blökkumenn í leiðtogasætum

Það sem hefur verið að gerast í Baltimore er ekki það sama og gerðist í Ferguson seint á síðasta ári þar sem 18 ára svartur Bandaríkjamaður var skotinn af 28 ára hvítum lögreglumanni þótt viðburðirnir séu keimlíkir. Meginvandamál íbúanna í Baltimore er ekki hægt að rekja til mismunar vegna kynþáttar.

Borgarstjórinn í Baltimore er til að mynda af afrísku bergi brotinn sem og forseti borgarráðs, lögreglustjórinn, helsti saksóknarinn og margir aðrir yfirmenn í Baltimore. Auk þess má nefna að helmingur 3.000 manna lögreglusveitar Baltimore eru blökkumenn.

Í Baltimore er að finna margar öflugar kirkjur sem fyrst og fremst þjóna svörtum Baltimorebúum auk þess sem blökkumenn hafa verið í leiðtogasætum í Baltimore síðan á seinni hluta 19. aldar þegar aðgerðarsinnanum Frederick Douglass tókst að brjótast úr þrælahaldi og verða virtur rithöfundur og stjórnmálamaður. Samt sem áður hefur bilið á milli þeirra sem eiga og þeirra sem engu hafa að tapa aldrei verið meira.

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.

Mest lesið

Í minningu afastráksins
1
Viðtal

Í minn­ingu afastráks­ins

Gunn­ar Rand­vers­son starf­aði í ára­tugi sem tón­list­ar­kenn­ari, hef­ur skrif­að ljóð og smá­sagna­safn. Áföll­in hafa mót­að líf hans. Ell­efu ára gam­all horfði hann á föð­ur sinn deyja, 21 árs missti hann móð­ur sína og fyr­ir þrem­ur ár­um lést fjög­urra ára gam­all dótt­ur­son­ur hans. Í ljóða­bók­inni Hvernig er sökn­uð­ur á lit­inn? eru ljóð skrif­uð í minn­ingu litla drengs­ins. Eft­ir frá­fall hans leit­aði Gunn­ar í kirkj­una.
Mikilvægi hvíldar vill oft gleymast
5
Viðtal

Mik­il­vægi hvíld­ar vill oft gleym­ast

Hvíld er ekki lúx­us held­ur líf­fræði­leg nauð­syn, seg­ir Bene­dikt Jó­hanns­son, sér­fræð­ing­ur í klín­ískri sál­fræði. Svefn og hvíld séu ein af grunnstoð­um góðr­ar heilsu og að lík­ams­klukk­an kalli á hvíld yf­ir dag­inn. Rann­sókn­ir sýni að hvíld skerpi ein­beit­ingu, minni og starfs­þrek. Bene­dikt tel­ur að vafa­samt hafi ver­ið að af­leggja kaffi­tíma á vinnu­stöð­um, því starfs­fólk­ið þurfi eft­ir sem áð­ur að kúpla að­eins frá vinnu og end­ur­næra sig.

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Í minningu afastráksins
2
Viðtal

Í minn­ingu afastráks­ins

Gunn­ar Rand­vers­son starf­aði í ára­tugi sem tón­list­ar­kenn­ari, hef­ur skrif­að ljóð og smá­sagna­safn. Áföll­in hafa mót­að líf hans. Ell­efu ára gam­all horfði hann á föð­ur sinn deyja, 21 árs missti hann móð­ur sína og fyr­ir þrem­ur ár­um lést fjög­urra ára gam­all dótt­ur­son­ur hans. Í ljóða­bók­inni Hvernig er sökn­uð­ur á lit­inn? eru ljóð skrif­uð í minn­ingu litla drengs­ins. Eft­ir frá­fall hans leit­aði Gunn­ar í kirkj­una.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég kom úr mjög nánu, fallegu og stóru samfélagi kynlífsverkafólks“
2
Viðtal

„Ég kom úr mjög nánu, fal­legu og stóru sam­fé­lagi kyn­lífs­verka­fólks“

Eft­ir út­skrift úr há­skóla sótti Logn um rúm­lega hundrað störf en ekk­ert kom út úr því. Hán átti góða vini í kyn­lífs­vinnu sem hún leit­aði til. Síð­ar stofn­aði hán Rauðu regn­hlíf­ar­ina, sam­tök kyn­lífs­verka­fólks á Ís­landi. „Sam­stað­an sem kann að eiga sér stað með­al kyn­lífs­verka­fólks er eitt það fal­leg­asta og dýr­mæt­asta sem ég hef upp­lif­að í mínu lífi.“

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár