Tómt grafhýsi í Hólavallagarði: „Skugginn minn stjarfur af ótta“

Graf­hýsið í Hóla­valla­garði, svokölluð Sturluka­pella, hefur verið á milli tann­anna á fólki eftir að Teitur Atlason, vara­for­maður Neyt­enda­sam­tak­anna, birti myndir af því á Facebook síðu sinni í gær. Hann seg­ist alltaf ganga niður Kirkju­garðs­stíg þegar hann fer ofan í bæ og fram­hjá graf­hýs­inu. „Svo bar við í dag að ég gékk fram­hjá þessu húsi dauð­ans og viti menn. Hurðin var opin. Ég stóðst ekki mátið og for­vitnin tók völdin. Ég gékk að graf­hýs­inu en þorði ekki inn en teygði mynda­véla­sím­ann minn inn fyrir og smellti af nokkrum myndum.

Mér til von­brigða var gröfin tóm og ekk­ert þar inni nema kaldur gustur og sagga­lykt. En á meðan þessum mynda­tökum stóð, var Skugginn minn stjarfur af ótta og lét ófrið­lega,“ skrifar Teitur um upp­lifun­ina. 

„Ég bjóst við beina­grindum, en fann bara garðslöngu,“ segir Teitur í sam­tali við Stundina. 

„Ég bjóst við beina­grindum, en fann bara garðslöngu.“

Sturlaðist af hræðslu

Grínist­inn Ari Eldjárn blandar sér í umræð­unar og segir hroll fara um sig við að skoða mynd­irnar. „Ég og vinir mínir vorum skít­hræddir við þetta graf­hýsi þegar ég var lít­ill og vorum alltaf að pæla í því.

Einu sinni bönk­uðum við á hurð­ina og heyrðum mikið berg­mál. Við sturluð­umst af hræðslu og hlupum í burtu. Síðan þá hef ég alltaf ímyndað mér að það næði djúpt, djúpt ofan í í jörð­ina og senni­lega væri steyptur stigi alla leið­ina niður með ein­staka kerta­stjaka á veggnum. Og svo kistur á botn­inum, hugs­an­lega við hlið­ina á pípuogeli. Það kemur hressi­lega á óvart að það sé svo bara alls ekk­ert inni í því, en reyndar hefði maður svosum getað sagt sér það sjálfur fyrir löngu: það steypir eng­inn heil­vita maður ein­hvern djúpan nið­ur­graf­inn kjall­ara sem svo nýt­ist aldrei í eitt né neitt og sést ekki einu sinni.

Ég man að einu sinni gekk ég, líkt og þú, fram­hjá því og sá að hurðin var opin. Mér datt ekki í hug fyrir mitt litla líf að kíkja inn í það: til þess hafði ég eytt of mörgum árum í að vera hræddur við það sem kynni að leyn­ast inni,“ skrifar Ari. 

Ýmsar flökkusögur til um grafhýsið

Graf­hýsið var byggt af tveimur bræðrum, Friðrik og Sturlu Jóns­sonum, sem voru hinir mestu stór­kaup­menn í Reykja­vík í byrjun tutt­ug­ustu aldar. Þeir byggðu