Dómnefnd um hæfni umsækj­enda um dóm­ara­stöður hefur ekki gætt innra sam­ræmis í álitum sínum. Um þetta voru frum­mæl­endur sam­mála á mál­þingi Orators, félags laga­nema við Háskóla Íslands, sem fram fór í háskól­anum í dag undir yfir­skrift­inni „Er Hæsti­réttur und­an­þeg­inn jafn­rétt­islögum? Jafn­rétti kynj­anna í Hæsta­rétti.“ Ræðumenn voru Skúli Magn­ús­son, hér­aðs­dóm­ari og for­maður Dóm­ara­fé­lags Íslands, Kristrún Elsa Harð­ar­dóttir, for­maður Félags kvenna í lög­mennsku og Ragnar Aðal­steins­son, hæsta­rétt­ar­lög­maður og stofn­andi lög­manns­stof­unnar Réttar. 

Eins og áður hefur komið fram telur Hæsti­réttur Íslands sig óbund­inn af 15. gr. jafn­rétt­islaga þegar til­nefnt er í dóm­nefnd um hæfni umsækj­enda um stöðu dóm­ara. Undir þetta mat hafa Lög­manna­fé­lag Íslands og dóm­stóla­ráð tekið en inn­an­rík­is­ráðu­neytið er ósam­mála því og hefur ítrekað gert athuga­semdir við laga­túlk­un­ina. Samkvæmt 2. mgr. 15. gr. jafn­rétt­islaga ber að til­nefna bæði karl og konu þegar til­nefnt er í nefndir, ráð og stjórnir á vegum ríkis og sveit­ar­fé­laga. Hæsti­réttur telur hins vegar að dóm­stóla­lög víki þessu ákvæði jafn­rétt­islaga til hliðar. Hefur sú afstaða verið gagn­rýnd harð­lega, meðal ann­ars af Félagi kvenna í lög­mennsku sem telur að um „hreint og klárt brot á jafn­rétt­islögum“ sé að ræða.