Sautján ein­stak­lingar sem fjallað er um í skýrslu lög­regl­unnar á höf­uð­borg­ar­svæð­inu um mót­mæli á tíma­bil­inu 2008 til 2011 bíða enn eftir að rík­is­sak­sókn­ari taki afstöðu til kæru þeirra vegna ólög­legrar með­ferðar á per­sónu­upp­lýs­ingum. Um ár er liðið síðan kæran var lögð fram og hefur rík­is­sak­sókn­ara borist form­leg kvörtun frá lög­manni hóps­ins vegna langs máls­með­ferð­ar­tíma. Ítrekað hafa verið gefnar út dag­setn­ingar um áætluð mála­lok af hálfu emb­ætt­is­ins sem ekki hafa stað­ist.  

Snorri Páll Jónsson Úlf­hild­ar­son er einn þeirra sem ákváðu að leita réttar síns. „Eðli máls­ins sam­kvæmt finnst mér auð­vitað ekk­ert skemmti­legt að vita til þess að lög­reglan hafi um langa hríð fylgst ítar­lega með mér, félögum mínum og sam­starfs­fólki — og í þokka­bót fyllt ein­hverja gagna­banka með upp­lýs­ingum af ýmsum toga: allt frá lýs­ingum á afskiptum lög­regl­unnar af okkur og eft­ir­grennslan með ferðum okkur gegnum eft­ir­lits­mynda­vélar til bein­línis hrein­rækt­aðs slúð­urs og allt að því per­ver­tíska spek­úla­sjóna um hegðun okkar og hreyf­ingu,“ segir hann í sam­tali við Stundina. 

Brot á persónuverndarlögum

Í skýrslu Geirs Jóns Þór­is­sonar, fyrr­ver­andi yfir­lög­reglu­þjóns, um bús­á­halda­bylt­ing­una og önnur mót­mæli á tíma­bil­inu 2008 til 2011, er fjöldi fólks nafn­greindur og fjallað um stjórn­mála­skoð­anir þess. Þegar úrskurð­ar­nefnd um upp­lýs­inga­mál skikk­aði lög­reglu til að afhenda skýrsl­una haustið 2014 mistókst að afmá nöfn og per­sónu­grein­an­legar upp­lýs­ingar. 

Í kjöl­farið komst Per­sónu­vernd að þeirri nið­ur­stöðu, þann 25. febr­úar 2015, að öryggi hefði ekki verið nægi­lega tryggt við vinnslu per­sónu­upp­lýs­inga í sam­an­tekt­inni. Skráning slíkra upp­lýs­inga um mót­mæl­endur hefði verið óheimil auk þess sem lög­regla teld­ist hafa brotið per­sónu­vernd­ar­lög þegar skýrslan var gerð opin­ber án þess að per­sónu­grein­an­legar upp­lýs­ingar um mót­mæl­endur og lög­reglu­menn væru afmáðar. 

Mistök lög­reglu ollu því að 75 ein­stak­lingar voru nafn­greindir og kenni­tölur þeirra birtar. Í skýrsl­unni er fjallað um börn og ung­linga, fjöl­skyldu­tengsl mót­mæl­enda og leiddar líkur að því að sumir þeirra eigi við geð­ræn vanda­mál að stríða. Ljóst er af skýrsl­unni að þegar mót­mælin stóðu yfir fylgd­ist lög­reglan sér­stak­lega með þeim sem taldir voru aðhyll­ast anar­k­isma, en orðið „anar­kisti“ kemur 16 sinnum fyrir í skýrsl­unni. Í eitt skipti virð­ist lög­regla hafa elt „anar­kista“ af vett­vangi mót­mæla og fylgst sér­stak­lega með þeim og ann­ars staðar kemur fram að ákveðið hafi verið að kippa „anar­kistum“ út úr hópi mót­mæl­enda. 

Óafturkræf áhrif

Þann 10. mars í fyrra kærðu 17 ein­stak­lingar vinnu­brögð lög­reglu til rík­is­sak­sókn­ara. Jafn­framt var rík­is­lög­manni sent bréf þar sem kraf­ist var