„Það var asísk mat­ar­gerð sem kveikti í mér dell­una,“ svarar Eiríkur Örn spurður hvaðan þessi mat­ar­ást sé upp­runnin. „Þegar við fjöl­skyldan stungum af í fyrra­vetur þá völdum við í Víetnam meðal ann­ars fyrir mat­ar­gerð­ina.“

Hvað er svona heill­andi við hana? „Hún er svo fersk. Ég er almennt hrif­inn af þessu suð­aust­ura­síska og kúnstinni að balansera sætt, súrt og sterkt – víetnamska er tals­vert mild­ara en til dæmis tælenska og minna eldað. Súpurnar eru stapp­fullar af ferskum kryddum. Ekki síst þegar maður eldar þær úti. Hér heima eru krydd­jurt­irnar svo dýrar að ef maður ætl­aði að elda það eins og það á að vera myndi skálin sjálf­sagt kosta eins og margra ára krabba­meins­með­ferð.“