„Og þegar allur manna­matur var búinn, snerum við okkur að hunda- og katta­matnum. Ég opn­aði nokkrar dósir og setti á pönnu. Með góðu kryddi varð þetta hinn ágæt­asti matur. Það var líka spenn­andi til­breyt­ing að borða katta­mat,” segir Jón Gnarr, fyrr­ver­andi borg­ar­stjóri, í ævi­sögu sinni, Útlag­anum, um það þegar hann og þáver­andi kærasta hans, sem hann kallar Kikku, um það þegar þau lifðu um tíma á hunda­mat og katta­mat. Þetta gerð­ist helst eftir hassneyslu sem Jón útskýrir í bók sinni að auki á svengd.

Bók Jóns ger­ist að mestu leyti á Núpi í Dýra­firði þar sem hann lýsir atvikum svo sem nauðgun og ein­elti. Í við­tali um bók­ina gaf hann til kynna að kenn­ari hefði mis­notað nem­anda.

Þegar þarna kom sögu bjó hann með kær­ustu sinni í Norð­ur­mýr­inni. Hann nefnir kærust­una Kikku, sem er dul­nefni. Hann hafði kynnst henni á Núpi og þau áttu í platónsku sam­bandi. Móðir kærust­unnar átti íbúð þar sem parið fékk að búa.  

„Hún var tón­list­ar­maður en rak líka litla heild­sölu sem flutti meðal ann­ars inn dýra­fóður,“ skrifar Jón Gnarr.

Hann lýsir því að þau hafi búið til hina ýmsu rétti úr dýra­fóðr­inu. Þetta spurð­ist út og gesta­gangur var nokkur.