Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 9 árum.

Í ofsaveðri á toppi Esjunnar

Leif­ur Há­kon­ar­son er einn af Esjukörl­un­um og hef­ur geng­ið á fjall­ið hátt í 1500 sinn­um. Hann hef­ur kom­ið að slysi á Esj­unni og slasast sjálf­ur. Draug­hrædd­ur þvæl­ist hann einn í myrkri með dúndr­andi rokk í eyr­un­um.

Í ofsaveðri á toppi Esjunnar
Esjukarl Leifur Hákonarson hefur gjarnan átt leið á Esjuna í gegnum tíðina. Hann hefur komið hátt í 1500 sinnum á Þverfellshornið. Mynd: Leifur Hákonarson

„Þetta er auðvitað eins og hver önnur þráhyggja. En Esjan er fyrst og fremst líkamsrækt. Þetta eru göngur sem ég fer í á vetrum þegar ég kemst ekki langt,” segir Leifur Hákonarson, flugumferðarstjóri og göngugarpur, sem hefur farið oftar á Esjuna en margir. Alls voru ferðirnar orðnar 1093 frá árinu 2009 þegar viðtalið var tekið þann 5. apríl s.l.  Áður hafði Leifur farið fjölmargar ferðir á Esjuna en ekki skráð þær. Ekki er ólíklegt að ferðirnar á Esjuna séu 1500

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.
Tengdar greinar

Útivist

Segir hagnaðinn af Litahlaupinu vera minni en styrkveitingar til góðgerðarmála
FréttirÚtivist

Seg­ir hagn­að­inn af Lita­hlaup­inu vera minni en styrk­veit­ing­ar til góð­gerð­ar­mála

The Col­or Run er hlaup­ið á yf­ir 300 stöð­um í heim­in­um á hverju ári. Eig­andi fyr­ir­tæk­is­ins, sem sér um fram­kvæmd Lita­hlaups­ins á Ís­landi, neit­ar að gefa upp tekj­ur sín­ar og hagn­að. Upp­selt var í hlaup­ið og voru þátt­tak­end­ur um tólf þús­und. Fyr­ir­tæki eins og Al­vo­gen greiða þókn­un til að tengja nafn sitt við hlaup­ið en for­svars­menn Lita­hlaups­ins gefa ekki upp hversu há hún er.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
4
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
4
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár