Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 8 árum.

Hleður hamingjubatteríin á hverjum degi

Þrett­án ár eru lið­in frá því að Hrund Þórs­dótt­ir lifði sína erf­ið­ustu stund, þeg­ar litla syst­ir henn­ar lést í bíl­slysi. Í kjöl­far áfalls­ins tók hún ákvörð­un um að vinna mark­visst að því að auka ham­ingju sína og fólks­ins í kring­um sig, og reyn­ir þannig að lifa líf­inu fyr­ir þær báð­ar.  

Hleður hamingjubatteríin á hverjum degi
4 mánuðir, 16 lönd, 5 heimsálfur Hrund er haldin mikilli ferðabakteríu. Árið 2012 fór hún í langþráða ævintýrareisu með manninum sínum, Óskari Páli Elfarsyni. Myndin er tekin á Balí. Mynd: Úr einkasafni

„Ég man tilfinninguna vel, þegar ég ákvað að vera hamingjusöm,“ segir Hrund Þórsdóttir, aðstoðarritstjóri fréttastofu Stöðvar 2. Systir hennar, Sunna, sem stóð henni afar nærri, hafði látist í bílslysi aðeins 13 ára gömul. Andlát hennar tók sinn toll af allri fjölskyldunni og um tíma var Hrund langt niðri. „Það fylgdu erfiðir hlutir í kjölfarið, enda hefur svona stórt áfall margs konar áhrif en við náðum að vinna úr þeim.“

Sama dag og Hrund ræðir við blaðamann Stundarinnar eru þrettán ár liðin frá andláti Sunnu. Yngri systir hennar er henni því ofarlega í huga þennan daginn. Brotthvarf hennar hafði mikil áhrif á Hrund, sem tók eftir áfallið meðvitaða ákvörðun um að lifa lífinu betur og nýta tímann vel. „Ég lofaði henni að ég skyldi lifa lífinu fyrir okkur báðar,“ segir hún. Hrund skrifaði bók byggða á þessari hugmynd, Loforðið, sem kom út árið 2007, en fyrir hana hlaut hún mikið lof og meðal annars Íslensku barnabókaverðlaunin. En það var ekki endilega hlaupið að því að uppfylla loforðið. „Ég hafði alltaf haft það mjög gott en ég þurfti á því að halda að taka til í höfðinu á mér og gera ákveðnar breytingar í lífi mínu. Það tók tíma að verða hamingjusamari, það gerðist ekki á einni nóttu. En ég var ákveðin í þessu, fór í markvissa sjálfsvinnu og lærði smátt og smátt betur inn á sjálfa mig. Ég er glaðari manneskja eftir það. Ég er sáttari með sjálfri mér.“

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.

Mest lesið

Ekki geðveila heldur alvarlegur sjúkdómur
4
ViðtalME-faraldur

Ekki geð­veila held­ur al­var­leg­ur sjúk­dóm­ur

Lilja Sif Þór­is­dótt­ir er fé­lags­ráð­gjafi hjá Ak­ur­eyr­arklíník­inni en hún seg­ir ME og lang­tíma Covid-sjúk­linga gjarn­an hafa mætt al­gjöru skiln­ings­leysi þó að sjúk­dóms­ein­kenn­in hafi ver­ið hörmu­leg. Stjórn­völd og sam­fé­lag­ið þurfi að koma til móts við þetta fólk, til dæm­is með því að bjóða upp á auk­in hluta­störf, þeg­ar við á, það sé dýrt að missa svo marga úr vinnu eins og raun ber vitni.

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

„Allt í einu koma þessi skrímsli upp úr jörðinni“
2
Innlent

„Allt í einu koma þessi skrímsli upp úr jörð­inni“

Und­ir­skrifta­söfn­un er haf­in til að mó­mæla fram­kvæmd­um í Skafta­felli. Fund­ur um breyt­ing­ar fram­kvæmd­anna var hald­inn um há­sum­ar. „Það dugði til að gera skyldu sína,“ seg­ir íbúi á svæð­inu. Íbú­ar ótt­ast að sam­keppn­is­hæfni muni minnka ef fyr­ir­hug­uð ferða­g­ist­ing rís. „Ég sé ekki ann­að en að þetta auki tekj­ur og at­vinnu á svæð­inu,“ seg­ir Pálm­ar Harð­ar­son, sem stend­ur að fram­kvæmd­inni ásamt Arctic Advent­ur­es.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
2
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.
Sif Sigmarsdóttir
6
Pistill

Sif Sigmarsdóttir

Ert þú að eyði­leggja jól­in fyr­ir ein­hverj­um öðr­um?

Ár­ið er senn á enda. Ein þau tíma­mót sem und­ir­rit­uð fagn­aði á ár­inu var tutt­ugu ára brúð­kaup­saf­mæli. Af til­efn­inu þving­uð­um við hjón­in okk­ur til að líta upp úr hvers­dag­sam­str­inu og fara út að borða. Fyr­ir val­inu varð stað­ur­inn sem við borð­uð­um á þeg­ar við gift­um okk­ur, Ca­fé Royal, sögu­fræg­ur veit­inga­stað­ur á Re­g­ent Street í London, þar sem ekki ómerk­ari menn...

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár