Við mættum brjáluðu hafinu, en erum nú komin í skjól

„Í gær voru yfir hund­rað manns hér. Við sýndum íþrótta­leik og eftir hann voru stjórn­mála­um­ræður þar sem fólk frá öllum stjórn­mála­flokkum Sýrlands, trúað og trú­laust, kom saman og ræddi málin. Þetta er einmitt mark­miðið með þessum stað, að ólíkt fólk geti sam­ein­ast, enda hefur stríðið orðið þess vald­andi að það hefur slegið í brýnu á milli ýmissa hópa. Í gær töl­uðum við saman og mér lík­aði það vel vegna þess að við erum að minnsta kosti að læra að hlusta á hvert annað.“

Við erum stödd í sýr­lensku menn­ing­ar­mið­stöð­inni Salam við hljóð­látu íbúð­ar­göt­una Butt­mann­strasse, í úthverfi Berlínar. Ungt fólk situr í einu horn­inu og spilar sýr­lenska þjóð­lagatón­list á strengi og slag­verk. Í næsta her­bergi spila eldri menn Backgammon á milli þess sem þeir puffa ávaxta­tó­bak úr vatns­pípu. Það rýkur úr teboll­anum sem sýr­lenski blaða­mað­ur­inn Hossam Aldeen réttir mér. Hann hefur haldið til í höf­uð­borg Þýska­lands síð­ustu ár og kom þess­ari menn­ing­ar­mið­stöð á fót­inn fyrir um átta mán­uðum.

„Við reynum að aðstoða fólk sem er nýkomið við að leysa ýmis hvers­dags­leg vanda­mál, svo sem varð­andi hús­næði, skóla eða vinnu,“ segir Aldeen. Mark­miðið er einnig að stuðla að menn­ing­ar­lífi á meðal þeirra sýr­lensku flótta­manna sem eru nýkomnir til borg­ar­innar, enda getur verið erfitt að standa skyndi­lega alls­laus í nýrri borg, nýju landi, nýrri heims­álfu. „Það mik­il­væg­asta hér er menn­ingin; við styðjum við lista­menn, við styðjum við tón­list­ar­menn, við erum að koma á fót bóka­safni og stefnum á útgáfu­starf­semi; við reynum að gera hvað við getum og bjóðum alla vel­komna.“