Hæstiréttur staðfestir að Eyjólfur verði sendur til Noregs

Hæsti­réttur Íslands hefur stað­fest dóm Hér­aðs­dóms Reykja­víkur í máli fimm ára gam­als íslensks drengs sem norska barna­verndin vill fá í sína vörslu.

Amma og Eyjólfur Helena Brynj­ólfs­dóttir hefur barist fyrir því að halda í for­sjá yfir Eyjólfi en hún flúði með hann til Íslands í sumar.

Mynd: Heiða Helga­dóttir

Stundin hefur fjallað ítar­lega um málið und­an­farna mán­uði eða allt frá því amma drengs­ins, Helena Brynj­ólfs­dóttir, flúði með hann hingað til lands í sumar. Hér­aðs­dómur Reykja­víkur dæmdi á grund­velli Haag-samn­ings­ins en sam­kvæmt honum hvílir sú skylda á íslenskum yfir­völdum að ákveða að barni, sem hefur verið flutt til lands­ins með ólög­mætum hætti, eða er haldið hér á landi á ólög­mætan hátt, skuli skilað þegar í stað.

Dómurinn er áfall fyrir fjöl­skyldu drengs­ins en hún hefur barist fyrir því að fá lausn sinna mála hér á landi í stað þess að senda fimm ára gam­alt barnið til Noregs þar sem hann þekkir ekki neinn og talar ekki norsku.

„Hvað á ég að gera?“ spurði Elva Christina, móðir Eyjólfs, í sam­tali við Stundina skömmu eftir að hún fékk sím­tal frá lög­fræð­ingi sínum sem tjáði henni nið­ur­stöð­una. Hún segir fjöl­skyld­una fá að verja 25 dögum með Eyjólfi áður en hann verður tek­inn með lög­reglu­valdi og fluttur nauð­ugur til Noregs þann 4. des­em­ber næst­kom­andi.

Dagur í lífi Eyjólfs

Blaða­maður eyddi degi með Eyjólfi sem vakn­aði með bros á vör og fór að sofa með bros á vör.

Nú þurfa stjórnvöld að bregðast við

Bragi Guð­brands­son, for­stjóri Barna­vernd­ar­stofu, hefur að und­an­förnu verið í sam­bandi við for­svars­menn norsku barna­vernd­ar­innar en líkt og Stundin greindi frá þá vildu tals­menn norsku barna­vernd­ar­innar fyrst fá nið­ur­stöðu í dóm Hæsta­réttar áður en næstu skref yrðu stigin í mál­inu. Nú hefur dómur fallið og þetta gæti þýtt að norska barna­verndin fái Eyjólf í sína vörslu áður en íslensk barna­vernd­ar­yf­ir­völd geta samið um lausn máls­ins. Það þýðir að Eyjólfur verður fluttur til Noregs til þess eins að vera fluttur aftur til Íslands þar sem mál hans og fjöl­skyldu hans yrðu leyst í sam­vinnu við íslensk stjórn­völd.

„Þá verður slitið á öll tengsl
drengs­ins við fjöl­skyldu­með­limi“

Ef íslensk stjórn­völd ná ekki sam­komu­lagi við norsku barna­vernd­ina þá fær eng­inn nema móðir drengs­ins, Elva Christina, að hitta hann næstu þrettán árin. Heim­sókn­ar­tím­inn hennar yrði líka af afar skornum skammti. Tvær heim­sóknir á ári og í tvo klukku­tíma í senn undir ströngu eft­ir­liti norsku barna­vernd­ar­innar. Þá verður slitið á öll tengsl drengs­ins við fjöl­skyldu­með­limi, þar á meðal ömmu drengs­ins, Helenu, sem hefur alið hann upp nán­ast frá blautu barns­beini.

Í nýjasta tölu­blaði Stund­ar­innar er rætt við Elvu Christinu sem seg­ist ótt­ast það mest að Eyjólfur verði tek­inn af henni og hún fái ekki að sjá hann: „Að Eyjólfur eigi eftir að gleyma mér á þessum árum. Að hann verði mis­not­aður á fóst­ur­heim­il­inu í Noregi eins og tugir ef ekki hund­ruð barna hafa lent í þarna úti. Að ég geti ekk­ert gert til að hjálpa litla drengnum mínum þegar hann er í neyð eða ef það er brotið á honum. Að eyði­leggja hann fyrir lífs­tíð því ég barð­ist við fíkni­efna­djöf­ul­inn og tap­aði í fyrstu. Það ótt­ast ég mest.“

Elskar að leika sér úti

Blaða­maður hitti Eyjólf þar sem hann býr ásamt ömmu sinni og mömmu í Álf­heimum í Reykja­vík. Eyjólfur er fjör­ugur, skýr og skemmti­legur fimm ára strákur sem virð­ist elska fjöl­skyld­una sína.  Þá á hann vini í leik­skól­anum og finnst afskap­lega gaman að leika sér við frænkur sínar, þær Helenu og Siggu. Honum finnst gaman í fót­bolta og að vera úti að leika sér. Úti að leika sér með vinum sínum frá leik­skól­anum. Leik­skól­anum sem hann gæti verið rif­inn frá eftir tæpan mánuð.

„Af hverju ætti að refsa honum fyrir það sem ég hef gert? Ég hef tekið þeim afleið­ingum og ég er til­búin að taka út mína refs­ingu, hver sem hún er. Aldrei gæti ég samt lifað með því ef hann yrði tek­inn frá mér og sendur í burtu. Aldrei. Ég veit ekki hvað ég geri ef ég missi hann,“ sagði Elva Christina og var auð­sjá­an­lega mikið niður fyrir.

„Ekki taka hann frá mér. Geturðu beðið þau um það? Að taka hann ekki frá mér.“