Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 9 árum.
Fréttir

Ellefu fylgdarlaus flóttabörn á Íslandi: „Þeim finnst að enginn vilji sjá þau“

Tals­mað­ur hæl­is­leit­enda hjá Rauða kross­in­um seg­ir úr­ræði nauð­syn­lega vanta sem gagn­ist börn­um og ung­menn­um allt að 22 ára göml­um.

Ellefu fylgdarlaus flóttabörn á Íslandi: „Þeim finnst að enginn vilji sjá þau“
Guðríður Lára Þrastardóttir Talsmaður hælisleitenda hjá Rauða krossi Íslands. Mynd: Kristinn Magnússon
Hólmfríður Helga Sigurðardóttir
ritstjorn@heimildin.is

Ellefu fylgdarlaus börn bíða úrlausnar sinna mála hér á landi. Í hópnum eru meðal annars krakkar frá Sýrlandi, Írak, Marokkó, Alsír, Túnis og Sómalíu, sem mörg hafa varið löngum tíma í að ferðast í gegnum Evrópu. Þau hafa verið hér frá nokkrum vikum upp undir ár og bíða þess og vona að þau geti hafið nýtt líf. Guðríður Lára Þrastardóttir, talsmaður hælisleitenda hjá Rauða krossinum, hefur hitt þau flest og sett sig inn í mál þeirra. Hún segir þeim líða illa. „Þau tala sum um að þau vilji ekki lifa lengur. Þau vilja bara lifa eðlilegu lífi og ganga í skóla en fá ekki að gera það. Þeim finnst að enginn vilji sjá þau.“

Eitt barnanna er hinn sextán ára Muhiyo Hamud frá Sómalíu. Hann var fjórtán ára þegar hann flúði Sómalíu eftir að hafa verið í haldi hryðjuverkasamtakanna Alshabab og komst lífs af þegar bát hans hvolfdi á leiðinni yfir Miðjarðarhafið. Hann hefur tvisvar reynt að svipta sig lífi. Hælisumsókn hans var synjað í Svíþjóð og nú hefur hann beðið í 7 mánuði eftir því að mál hans verði tekið upp hér á landi. Hann deilir sögu sinni í nýjasta tölublaði Stundarinnar.

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.
Efnisorð

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár