Árni Johnsen, fyrr­ver­andi þing­maður Sjálf­stæð­is­flokks­ins og fram­bjóð­andi í próf­kjöri flokks­ins á Suð­ur­landi, gerir lítið úr Pírötum í grein í Morg­un­blað­inu í dag, kallar þá „leik­fé­laga“ og segir þá „ekki standa fyrir neitt“. Þá segir hann þá ekki hafa verkvit og að engin verð­mæti séu á bak­við þá.

Píratar hafa und­an­farnar vikur mælst með 24-30% fylgi í könn­unum, um eða fyrir ofan fylgi Sjálf­stæð­is­flokks­ins.

„Píratar standa ekki fyrir neitt og ef þeir kom­ast í stjórn­un­ar­stöður ætla þeir að gera eitt­hvað. Gera eitt­hvað. Hvaða vit­leysa er þetta?“ skrifar Árni. Stefna Pírata er birt á vef flokks­ins hér og er þar að sjá yfir­lit yfir ein­stök stefnu­mál. 

„Verð­mætin á bak við Pírata sem stjórn­mála­afl eru því miður engin, þeir eru góðir spjall­arar, lausir og lið­ugir og hafa áhuga á tölvu­teng­ingum, en póli­tísk stefna þeirra er efn­is­minni en nýju fötin keis­ar­ans,“ segir Árni enn­fremur.

Grein ÁrnaÁrni segir að það þurfi burð, mynd­ug­leika, mark­mið, fylgni, þol­in­mæði og þraut­seigju til að stjórna landi, en Píratar hafi ekki þá eig­in­leika sem til þurfi.

Mynd: Morg­un­blaðið

Árni til­kynnti í grein í Morg­un­blað­inu í síð­asta mán­uði að hann myndi bjóða sig fram í próf­kjöri Sjálf­stæð­is­flokks­ins sem fer fram um næstu helgi. Hann var þing­maður flokks­ins frá 1983 til 1987, frá 1991 til 2001 og frá 2007 til 2013.

Árið 2003 var Árni Johnsen dæmdur í tveggja ára fang­elsi fyrir mútu­þægni, fjár­drátt og umboðs­svik í opin­beru starfi og rangar skýrslur til yfir­valda. Dóminn má lesa hér. 

Grein Árna er eft­ir­far­andi:

Píratar í nýju fötum keisarans

Svo vel þyk­ist ég þekkja þjóð mína að hún mun ekki veita Pírötum það braut­ar­gengi sem hún hefur gert í skoð­ana­könn­unum und­an­farin miss­eri. Ástæðan er ein­föld þegar á reynir. Píratar standa ekki fyrir neitt og ef þeir kom­ast í stjórn­un­ar­stöður ætla þeir að gera eitt­hvað. Gera eitt­hvað. Hvaða vit­leysa er þetta?

Píratar virð­ast hafa litla reynslu og lítið verkvit, stundum tefla þeir fram brjóst­viti sem virð­ist slasað. Grund­völl­ur­inn fyrir sjálf­stæði og stjórn sjálf­stæðrar þjóðar er stefna, mark­mið, metn­aður - jafn­vægi í hlutum, fjár­málum sem fram­kvæmdum miðað við það sem þjóðin hefur úr að spila. Þar reynir á seiglu og þol því fátt er ein­falt. Við Íslend­ingar höfum yndi af sér­stæðum per­sónu­leikum og það er fullt af þeim í safni Pírata. Á einum fundi þeirra hafði einn á orði að þeir yrðu að gera eitt­hvað snið­ugt. Eftir stund­ar­þögn sagði annar: Fríar tann­við­gerðir. Frábært, sagði leið­tog­inn. Hver á að borga 11 millj­arða kostnað? spurði annar. Útgerðin, svar­aði leið­tog­inn, ekk­ert mál.

Maður spyr í hvaða ver­öld þetta blessað fólk lifir. Kannski ein­hverju eins og Bakka­bræður sem fengu sér kött, en vissu ekki hvað hann æti. Bóndinn á næsta bæ sagði þeim að kött­ur­inn æti allt. Þá fóru þeir heim og drápu kött­inn svo hann æti þá ekki sjálfa.

„Þeir eru góðir spjall­arar, lausir og lið­ugir og hafa áhuga á tölvu­teng­ingum“

Verð­mætin á bak við Pírata sem stjórn­mála­afl eru því miður engin, þeir eru góðir spjall­arar, lausir og lið­ugir og hafa áhuga á tölvu­teng­ingum, en póli­tísk stefna þeirra er efn­is­minni en nýju fötin keis­ar­ans.

Það þarf burð, mynd­ug­leika, mark­mið og fylgni, þol­in­mæði og þraut­seigju til þess að stjórna landi okkar. And­stæðan við Pírata er til dæmis Sigurður Ingi Jóhanns­son for­sæt­is­ráð­herra sem hefur leyst hlut­verk sitt frá­bær­lega vel og áttar sig á því hvað það skiptir miklu máli að hafa tón sem getur skapað þjóð­ar­sátt um leiðir og lausnir.

Nei, kæru landar, hættum að æra óstöðuga, minnkum að hampa Pírötum þannig að sumir frétta­menn góna upp í þá eins og naut á nývirki og halda að þeir séu að höndla sann­leik­ann og ham­ingj­una einu sönnu og fólk getur algjör­lega rugl­ast í rím­inu.