Almar í einkaviðtali: „Fólk fær yfirleitt leið á mér“

Almar Atlason kemur í fyrsta sinn í við­tal eftir að hann yfir­gaf kass­ann, þar sem hann dvaldi nak­inn í viku í beinni útsend­ingu. Viðtalið er fremur óhefð­bundið, og má hér lesa brot úr því.

Með tölu­verðri vinnu tókst blaða­manni að grafa það upp að Almar hefur ferð­ast víða um heim­inn. Aðspurður að því hver hvat­inn á bak við flakkið sé seg­ist Almar hafa lært það frekar ungur, að sé maður fullur á einum stað þá er hann aum­ingi, en ef hann er fullur út um allan heim þá sé hann afreks­maður.

„Helst þurfa þessir staðir að vera langt í burtu frá hvor öðrum. En mér finnst gaman að fara á nýja staði, og hitta nýtt fólk, og gera eitt­hvað skrítið. Og leika. Fólk all­staðar kann að leika. Og við erum öll jafn ömur­lega hrædd. Annars hef ég aldrei átt neitt sér­stak­lega mikið af minn­ingum. Þær duga svo skammt.

„Ég reyni helst að segja aldrei satt.“

Í raun­inni er ég kom­inn á þann stað að ég hef ekki hug­mynd um það lengur hvort ég fór í nein ferða­lög. Kannski eru þetta bara ein­hverjar sögur sem ég segi sjálfum mér, og orna mér við hvað ég sé æðis­legur. Það hefur nú margur góður dreng­ur­inn lent í því að segja sömu lyga­sög­una svo oft að hann fer að trúa henni sjálfur. Og ég er svo mik­ill lyg­ari, af því mér finnst svo ofboðs­lega gaman að segja ósatt. Ég reyni helst að segja aldrei satt. Einstaka sinnum slys­ast reyndar út úr mér ein­hver raun­veru­leiki, en það er yfir­leitt óvart.

Líklega er þetta til­komið vegna þess að fólk fær yfir­leitt leið á mér frekar snemma. Og ef þú ert að lesa þetta við­tal við mig þá ertu örugg­lega kom­inn með leið á mér nú þegar.