Þingmenn Mið­flokks­ins kalla eftir því að frum­varp dóms­mála­ráð­herra um herta útlend­inga­lög­gjöf verði tekið sem fyrst á dag­skrá Alþingis og fái þar skjóta en vand­aða með­ferð. Ólafur Ísleifs­son og Birgir Þór­ar­ins­son gagn­rýndu harð­lega að umræðu um málið hefði verið frestað í gær. „Þessar tafir geta kostað rík­is­sjóð hund­ruð millj­óna,“ sagði Birgir. „Er eitt­hvað ósætti hér milli stjórn­ar­flokk­anna? Eru sjálf­stæð­is­menn sáttir með þessa með­ferð? Ég spyr.“ 

Þá full­yrti Ólafur Ísleifs­son að útlend­inga­frum­varpið væri „fallið til þess að treysta rétt­ar­stöðu hæl­is­leit­enda og þeirra sem eru í þeirri aðstöðu“. Eins og Stundin hefur fjallað um er þó ljóst að með frum­varp­inu verður þrengt veru­lega að rétt­indum fjölda hæl­is­leit­enda. Frum­varpið felur meðal ann­ars í sér að and­mæla­réttur þeirra verður tak­mark­aður, komið verður í veg fyrir að að­stand­endur kvóta­flótta­fólks geti fengið dvalar­leyfi á grund­velli fjöl­skyldu­sam­ein­ingar og rétt­ar­staða fjöl­skyldna sem þegar hafa hlotið alþjóð­lega vernd í öðru landi, svo sem í Grikk­landi eða Ung­verja­landi en sækj­ast eftir því að búa á Íslandi, verður veikt.

„Ástæða þykir til að bregð­ast við fjölgun umsókna ein­stak­linga um alþjóð­lega vernd, sem þegar hafa dvalið í öðrum aðild­ar­ríkjum Schengen áður en þeir komu til Íslands svo að auka megi skil­virkni við vinnslu mála ein­stak­linga í þeirri stöðu,“ segir í grein­ar­gerð frum­varps­ins. „Er því meðal ann­ars lagt til að skýrt verði kveðið á um að beita skuli Dyfl­inn­ar­reglu­gerð­inni þegar þess er nokkur kostur, mælt fyrir um sjálf­krafa kæru í málum sem þessum, lagt til að kæra fresti ekki rétt­ar­á­hrifum ef umsækj­anda um alþjóð­lega vernd hefur verið synjað um efn­is­lega með­ferð á þeim grund­velli að hann hafi þegar hlotið alþjóð­lega vernd í öðru ríki, auk þess sem til­efni þykir til að hverfa frá þeirri fram­kvæmd að umsóknir ein­stak­linga sem þegar hafi hlotið alþjóð­lega vernd séu teknar til efn­is­legrar með­ferðar á grund­velli und­an­tekn­inga 2. mgr. 36. gr. um sér­stök tengsl og sér­stakar ástæður.“