Silja Dögg Gunn­ars­dóttir, þing­kona Fram­sókn­ar­flokks­ins, líkir mál­flutn­ingi Sig­mundar Davíðs Gunn­laugs­sonar við aðferðir popúlista og ein­ræð­is­herra og segir Sigmund Davíð hvorki hug­rakkan né kjark­mik­inn. Hann eigi þvert á móti sögu að því að hafa lagt á flótta undan fjöl­miðlum og gagn­rýnendum sínum. Þá hafi hann vart mætt til vinnu í heilt ár sem þing­maður en hafi nýtt tíma sinn á þing­manna­kaupi til að stofna flokk utan um sjálfan sig, á bak við þáver­andi sam­flokks­menn hans í Fram­sókn­ar­flokknum.

Þessar lýs­ingar setur Silja Dögg fram í færslu á Facebook þar sem hún tengir á frétt um flokks­ráðs­fund Mið­flokks­ins um liðna helgi. Í for­manns­ræðu sinni á fund­inum sagði Sig­mundur Davíð það ánægju­efni að geta treyst sam­flokks­mönnum sínum, það sé breyt­ing frá því sem áður var og vísar þar til þess tíma sem hann starf­aði í Fram­sókn­ar­flokknum.

„Vissu­lega getur Sig­mundur Davíð verið hug­mynda­ríkur en hug­rakkur og kjark­mik­ill er hann svo sann­ar­lega ekki“

Gagnrýni Silju Daggar er hörð þar sem hún lýsir yfir­lýs­ingum Sig­mundar Davíðs um kjark- og verk­leysi ann­arra við að kasta steinum úr gler­húsi. „Sami maður og hljóp út úr sjón­varps­við­tali. Maður sem mætti sárasjaldan í þing­sal þegar hann var for­sæt­is­ráð­herra, brun­aði á Bessa­staði án vit­undar þing­flokks síns til að slíta stjórn­ar­sam­starfi (gegn vilja þing­flokks), hljóp út af flokks­þingi þegar hann tap­aði kosn­ingu í stað þess að óska keppi­nauti sínum til ham­ingju og þakka stuðn­ings­mönnum sínum (sem margir hverjir komu langt að) fyrir stuðn­ing­inn. Sami maður og hefur marg­sinnis verið á flótta undan fjöl­miðlum og öðrum þeim sem hafa gagn­rýnt hann, í stað þess að svara spurn­ingum heið­ar­lega.

Maður sem mætti varla til vinnu í heilt ár, en þáði þó laun fyrir, getur trútt um talað þegar kemur að verk­leysi...nei ann­ars, hann var auð­vitað ekki verk­laus heldur upp­tek­inn við að stofna fram­fara­fé­lag og flokk um sjálfan sig. Já, og safna frí­merkjum.“

Silja Dögg segir aðferð Sig­mundar Davíðs vera þá að búa til stríð við and­lits­laust fólk og tala um sjálfan sig sem hug­rakkan og kjark­aðan leið­toga. „Það er líka voða­lega auð­velt að eiga í stríði í and­lits­laust fólk og tala um sjálfan sig sem hug­rakkan og kjark­aðan leið­toga. And­lits­laust fólk eins og hrægamma, emb­ætt­is­menn og auð­vitað hið hræði­lega „vinstri“. Klassísk og vel þekkt aðferð popúlista og ein­ræð­is­herra til að ná völdum og halda þeim er einmitt að búa til óvini. Óvini sem aldrei verða sigr­aðir. „Ógnin“ er því stöðug og „nauð­syn­legt“ fyrir fylg­is­menn hins „hug­rakka og óum­deilda“ for­ingja að styðja hann. Annars gæti „eitt­hvað“ hræði­legt gerst. Maðurinn er sá eini sem getur bjargað þjóð­inni frá glötun,“ útskýrir hún.

„Ég er svo gap­andi hissa að hverju fólk er til­búið að trúa.“

Þá gefur Silja Dögg til kynna að Sig­mundur ýki upp eigin aðkomu að leið­rétt­ingu hús­næð­is­lána.

„Mið­flokks­menn eru hrifnir af hinum „kjark­aða for­ingja“ sínum. Sumir hverjir standa jafn­vel í þeirri trú að hann hafi einn og sjálfur leið­rétt hús­næð­is­lán Íslend­inga, sem er auð­vitað alger firra. Þar komu að fjöl­margir sér­fræð­ingar, hinir alræmdu emb­ætt­is­menn ýmissa stofn­ana og ráðu­neyta sem og auð­vitað allur þing­flokkur Fram­sókn­ar­flokks­ins. Grasrót Fram­sókn­ar­flokks­ins barð­ist einnig ötul­lega fyrir leið­rétt­ingu hús­næð­is­lána á fjöl­mörgum víg­stöðvum. Ég er svo gap­andi hissa að hverju fólk er til­búið að trúa. Vissu­lega getur Sig­mundur Davíð verið hug­mynda­ríkur en hug­rakkur og kjark­mik­ill er hann svo sann­ar­lega ekki,“ skrifar Silja Dögg.