Sá maður sem mis­gert er við, brota­þoli, fjöl­skylda hans eða annar honum nákom­inn, getur borið fram beiðni til lög­reglu um að maður, sak­born­ingur, sem brotið hefur gegn honum eða raskað friði hans á annan hátt, sæti nálg­un­ar­banni og/eða brott­vísun af heim­ili.

Þannig hljómar þriðja grein laga um nálg­un­ar­bann og brott­vísun af heim­ili. Af grein­inni mætti ætla að ofbeldi sé ekki nauð­syn­legt til að beita megi úrræð­inu, heldur geti verið nóg að raska friði ein­stak­lings­ins sem í hlut á. Á þetta bendir Elva Dögg Ásu- og Krist­ins­dóttir, lög­maður Kvenna­at­hvarfs­ins. „Það er skýrt í lög­unum að það ætti að vera nóg að raska friði fólks til að óska eftir nálg­un­ar­banni. Refsi­vert athæfi þarf ekki að hafa komið til. En þrátt fyrir að þetta sé skýrt í lögum er eins og það þurfi alltaf að liggja fyrir kæra hjá lög­reglu og jafn­vel mörg dæmi um brot, til þess að hún …