Þingmenn sem keyra meira en 15 þús­und kíló­metra árlega á eigin bif­reið, þvert á reglur um þing­far­ar­kostnað, hafa ítrekað verið beðnir um að fylgja regl­unum og skipta yfir á bíla­leigu­bíl. Nokkrir hafa kosið að gera það ekki og borið við að „þægi­legra“ sé að nota eigin bíl. Þetta kemur fram í grein­ar­gerð skrif­stofu Alþingis um ferða­kostnað þing­manna sem birt­ist á þing­vefnum í dag. 

Skrif­stofa Alþingis reikn­aði út og komst að þeirri nið­ur­stöðu árið 2016 að hag­kvæmara væri fyrir Alþingi að þing­menn sem ækju meira en 15 þús­und kíló­metra á ári not­uð­ust við bíla­leigu­bíl. Í kjöl­farið, í októ­ber 2016, var slíkt kíló­metra­mark sett inn í reglur for­sætis­nefndar um þing­far­ar­kostnað og þing­mönnum kynnt sér­stak­lega um breyt­ing­una. „Var það kynnt þing­mönnum, sér­stak­lega nýjum þing­mönnum, eftir kosn­ing­arnar 2016 og enn fremur eftir kosn­ing­arnar 2017, með tölvu­pósti til þeirra þing­manna sem það varð­aði,“ segir í grein­ar­gerð þing­skrif­stof­unnar. 

„Alveg frá upp­hafi kjör­tíma­bils 2013 hefur verið haft sam­band við þing­menn sem aka mikið og þeir hvattir til að nota fremur bíla­leigu­bíla en eigin bif­reið ef hag­kvæmara hefur þótt. Sumir hafa brugð­ist við því og orðið við ábend­ingum en aðrir ekki. Hefur því verið borið við að miklu þægi­legra væri fyrir þing­menn að nota eigin bíl; oft færi saman akstur í þágu þing­starfs­ins og einka­akstur, bíla­leigu­bílar væru ekki nógu stórir og öfl­ugir til vetr­ar­ferða og afnota­réttur að bíla­leigu­bílum væri ekki nægi­lega skýr (einka­af­not, trygg­ingar o.s.frv.).“ 

Þá kemur fram að þing­menn sem í hlut eiga hafi rætt við for­menn þing­flokka og for­seta og óskað eftir því að breyttri fram­kvæmd yrði frestað meðan farið yrði yfir athuga­semdir þeirra. Enn fremur hafi því verið haldið fram að breyt­ingin hafi ekki verið nægi­lega vel kynnt né þeim gef­inn tími til að gera aðrar ráð­staf­anir.

Í grein­ar­gerð­inni kemur fram að skrif­stofa Alþingis hafi ekki talið sig hafa heim­ild til að meta ferða­til­efni hverju sinni og „úrskurða um það“. Þannig hafi t.d. ekki verið kraf­ist stað­fest­ingar á því hvort til­teknir fundir hafi átt sér stað heldur verið treyst á heið­ar­leika þing­manna. „Engin form­leg athuga­semd hefur verið gerð af hálfu skrif­stof­unnar um til­efn­is­lausa reikn­inga og skrif­stofan hefur engin gögn í sínum höndum sem benda til þess að þing­menn hafi vit­andi vits eða af ásetn­ingi reynt að krefja Alþingi um end­ur­greiðslur umfram það sem þeir áttu rétt á. Skrif­stofan hefur heldur aldrei greitt reikn­ing eða end­ur­greitt reikn­ing sem hún hefur talið sig vita að væri til­efn­is­laus. Væri eitt­hvað athuga­vert við reikn­ing og til­efni hans hefur reikn­ing­ur­inn verið end­ur­sendur með ósk um frek­ari skýr­ingar o.s.frv,“ segir í grein­ar­gerð­inni. „Skrif­stofan hefur oft átt sam­töl við þing­menn um eitt og annað varð­andi greiðslur til þeirra, eins og áður er rakið, t.a.m. um að akstur sé mik­ill, sím­reikn­ingur hár o.s.frv. Slík mats­at­riði hljóta alltaf að koma upp í umfangs­miklum rekstri. Það hafa aðeins verið ábend­ingar af hálfu skrif­stof­unnar og þeim hafa þing­menn oft­ast tekið vel og brugð­ist við þeim.“