„Framandlegur tími Óla Gíslasonar útí lífsins táradal.“ Dagbók frá Kaupmannahöfn VI.

Ill­ugi Jök­uls­son fór að skoða hand­rit í Kaup­manna­höfn.

„Framandlegur tími Óla Gíslasonar útí lífsins táradal.“ Dagbók frá Kaupmannahöfn VI.
Upphaf sjálfsævisögunnar. Það var merkileg stund að vera með þetta í höndunum.

Mér leiðist yfirleitt rifrildisgjarnt fólk, jafnt í bókum sem í lífinu sjálfu. En eitthvað var það sem fyllti mig áhuga á séra Ólafi Gíslasyni presti í Saurbæjarþingum og víðar á 18du öld þegar ég rakst á hann fyrir aldarfjórðungi í prestasögum Oscars Clausens.

Þar úði allt og grúði af róstusömum prestum og voru afskaplega misjafnlega áhugaverðir, en ég féll alveg fyrir Ólafi. Ég veit ekki alveg hvers vegna; kannski tekst mér einhvern tíma að koma því til skila.

En á einhvern hátt snýst það um mann sem neitar að láta í minni pokann þótt lífið sé þrúgandi og dauðinn vís.

En hann fór semsagt alla leið til Kaupmannahafnar til að halda áfram einu rifrildi sínu, og þar skrifaði hann upphaf á sjálfsævisögu sinni, 64 þéttskrifuð blöð á dönsku.

Aðeins lítill hluti þessa texta hefur verið þýddur á íslensku, og nú er ég kominn hingað til Kaupmannahafnar að skoða plaggið allt og reyna að stauta mig fram úr því. 

Mappan með handritinu.Hún virkar svo þunn að ég hélt fyrst hún væri tóm. Það var ekki alveg nógu góð tilfinning.

Gá hvað það segir mér um séra Ólaf og kannski ekki síður þá tíma sem hann lifði.

Ólafur fór á endanum í hundana, eins og sagt, hann tapaði öllum sínum rifrildum og á áttræðisaldri var hann orðinn bláfátækur förumaður.

Þar sem ég stóð í dag á Konunglega bókasafninu í Kaupmannahöfn og fór nokkuð óstyrkum höndum um þau blöð sem Ólafur karlinn hafði skrifað eigin hendi fyrir 230 árum eða þar um bil, þá hugleiddi ég að líklega hefði það nú glatt hann á banasænginni - hvar sem sú banasæng var, kannski úti milli bæja, farlama öldungur, sundurlaminn af lífinu - já, líklega hefði það glatt hann hefði vitað að þessum meira en 200 árum seinna færi maður frá Íslandi til Kaupmannahafnar til þess eins að lesa og þýða ævisögubrotið sem hann skrifaði einhvern tíma í einu rifrildinu:

„Frá vöggu til grafar,“ byrjaði hann, „ég rétt eins og þú; framandlegur tími Óla Gíslasonar útí lífsins táradal. Óli (á íslensku Ólafur) fæddist til þessa heims ljóss þann 17. febrúar árið 1727 klukkan sex síðdegis á bæ sem heitir Steinnes úti í Húnavatnssýslu norður á Íslandi ...“

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.
Tengdar greinar

Dagbók frá Kaupmannahöfn

Mest lesið

Ferðaþjónusta á hjara veraldar:  Grænlendingar læra af mistökum Íslendinga
2
ErlentGrænlandsmálið

Ferða­þjón­usta á hjara ver­ald­ar: Græn­lend­ing­ar læra af mis­tök­um Ís­lend­inga

Græn­land vill að ferða­þjón­usta standi und­ir fjöru­tíu pró­sent­um af út­flutn­ings­tekj­um lands­ins ár­ið 2035. At­hygli al­þjóða­sam­fé­lags­ins hef­ur beinst að þess­ari stærstu eyju heims og sér­fræð­ing­ar segja Banda­ríkja­for­seta hafa auk­ið áhuga á land­inu líkt og eld­gos­ið við „Eyja­fjalla­jök­ul“ gerði hér. Heim­ild­in rýndi í þró­un ferða­þjón­ust­unn­ar á Græn­landi sem hef­ur lært af ávinn­ing­um og mis­tök­um ná­granna­rík­is­ins Ís­lands.

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Mest lesið í mánuðinum

Samherjabörnin greiddu lán foreldra sinna með eignarhlut í stærsta eiganda Samherja
2
Viðskipti

Sam­herja­börn­in greiddu lán for­eldra sinna með eign­ar­hlut í stærsta eig­anda Sam­herja

Lán­ið sem Þor­steinn Már Bald­vins­son og Helga Stein­unn Guð­munds­dótt­ir veittu börn­um sín­um til að kaupa nærri helm­ings hlut í Sam­herja af þeim hef­ur ver­ið gert upp. Börn­in, þau Bald­vin, for­stjóri Sam­herja, og Katla Þor­steins­börn eru nú orðn­ir með­eig­end­ur for­eldra sinna í fé­lög­un­um sem lán­uðu þeim fyr­ir kaup­un­um. Sam­þykkt­ir fé­lags­ins tryggja þeim fast­ar arð­greiðsl­ur úr K&B á hverju ári.
Sagt upp í Ráðhúsinu þar sem hún lá á bráðamóttöku
6
Innlent

Sagt upp í Ráð­hús­inu þar sem hún lá á bráða­mót­töku

Þeg­ar Hólm­fríð­ur Helga Sig­urð­ar­dótt­ir lagði hjólandi af stað í vinn­una í síð­ustu viku grun­aði hana ekki hvað var í vænd­um. Hún varð fyr­ir bíl og þar sem hún lá slös­uð á bráða­mót­töku var henni sagt upp störf­um sem upp­lýs­inga­full­trúi í Ráð­hús­inu. Hún seg­ir frá því þeg­ar hún fékk „ tvö rot­högg á ein­um ör­laga­rík­um degi“.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár