„Framandlegur tími Óla Gíslasonar útí lífsins táradal.“ Dagbók frá Kaupmannahöfn VI.

Ill­ugi Jök­uls­son fór að skoða hand­rit í Kaup­manna­höfn.

„Framandlegur tími Óla Gíslasonar útí lífsins táradal.“ Dagbók frá Kaupmannahöfn VI.
Upphaf sjálfsævisögunnar. Það var merkileg stund að vera með þetta í höndunum.

Mér leiðist yfirleitt rifrildisgjarnt fólk, jafnt í bókum sem í lífinu sjálfu. En eitthvað var það sem fyllti mig áhuga á séra Ólafi Gíslasyni presti í Saurbæjarþingum og víðar á 18du öld þegar ég rakst á hann fyrir aldarfjórðungi í prestasögum Oscars Clausens.

Þar úði allt og grúði af róstusömum prestum og voru afskaplega misjafnlega áhugaverðir, en ég féll alveg fyrir Ólafi. Ég veit ekki alveg hvers vegna; kannski tekst mér einhvern tíma að koma því til skila.

En á einhvern hátt snýst það um mann sem neitar að láta í minni pokann þótt lífið sé þrúgandi og dauðinn vís.

En hann fór semsagt alla leið til Kaupmannahafnar til að halda áfram einu rifrildi sínu, og þar skrifaði hann upphaf á sjálfsævisögu sinni, 64 þéttskrifuð blöð á dönsku.

Aðeins lítill hluti þessa texta hefur verið þýddur á íslensku, og nú er ég kominn hingað til Kaupmannahafnar að skoða plaggið allt og reyna að stauta mig fram úr því. 

Mappan með handritinu.Hún virkar svo þunn að ég hélt fyrst hún væri tóm. Það var ekki alveg nógu góð tilfinning.

Gá hvað það segir mér um séra Ólaf og kannski ekki síður þá tíma sem hann lifði.

Ólafur fór á endanum í hundana, eins og sagt, hann tapaði öllum sínum rifrildum og á áttræðisaldri var hann orðinn bláfátækur förumaður.

Þar sem ég stóð í dag á Konunglega bókasafninu í Kaupmannahöfn og fór nokkuð óstyrkum höndum um þau blöð sem Ólafur karlinn hafði skrifað eigin hendi fyrir 230 árum eða þar um bil, þá hugleiddi ég að líklega hefði það nú glatt hann á banasænginni - hvar sem sú banasæng var, kannski úti milli bæja, farlama öldungur, sundurlaminn af lífinu - já, líklega hefði það glatt hann hefði vitað að þessum meira en 200 árum seinna færi maður frá Íslandi til Kaupmannahafnar til þess eins að lesa og þýða ævisögubrotið sem hann skrifaði einhvern tíma í einu rifrildinu:

„Frá vöggu til grafar,“ byrjaði hann, „ég rétt eins og þú; framandlegur tími Óla Gíslasonar útí lífsins táradal. Óli (á íslensku Ólafur) fæddist til þessa heims ljóss þann 17. febrúar árið 1727 klukkan sex síðdegis á bæ sem heitir Steinnes úti í Húnavatnssýslu norður á Íslandi ...“

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.
Tengdar greinar

Dagbók frá Kaupmannahöfn

Mest lesið

Sáu sárin sem hún faldi
1
Viðtal

Sáu sár­in sem hún faldi

Þann 7. júní verða fimm ár lið­in frá frá­falli Emblu Arn­ars Katrín­ar­dótt­ur. And­lát henn­ar var harma­fregn fyr­ir sam­fé­lag­ið, en fjöl­skyld­an sat eft­ir með sorg­ina. Löngu áð­ur en Embla fékk grein­ingu var fjöl­skyld­unni orð­ið ljóst að hún væri orð­in al­var­lega veik, en vegna þess hve þög­ul veik­ind­in voru tók tíma að fá áheyrn. Jafn­vel þá skorti skiln­ing á stöðu barns­ins, sem svipti sig lífi og var jörð­uð á fimmtán ára af­mæl­is­dag­inn sinn.
Fleiri tilvik og háar upphæðir í fjárdráttarmáli lögmannsins
4
Innlent

Fleiri til­vik og há­ar upp­hæð­ir í fjár­drátt­ar­máli lög­manns­ins

Lög­mað­ur­inn Guð­rún Björg Birg­is­dótt­ir starf­aði sem ráðs­mað­ur fólks sem svipt hafði ver­ið fjár­ræði og er sök­uð um að hafa nýtt sér stöðu sína til að fremja auðg­un­ar­brot. Ólaf­ur Hauks­son hér­aðssak­sókn­ari seg­ir meint­an fjár­drátt henn­ar vera til með­ferð­ar hjá embætt­inu og vel­ferð­ar­sviði Reykja­vík­ur­borg­ar var gert við­vart þar sem hún sá um fjár­mál minnst tveggja ein­stak­linga.

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Sáu sárin sem hún faldi
4
Viðtal

Sáu sár­in sem hún faldi

Þann 7. júní verða fimm ár lið­in frá frá­falli Emblu Arn­ars Katrín­ar­dótt­ur. And­lát henn­ar var harma­fregn fyr­ir sam­fé­lag­ið, en fjöl­skyld­an sat eft­ir með sorg­ina. Löngu áð­ur en Embla fékk grein­ingu var fjöl­skyld­unni orð­ið ljóst að hún væri orð­in al­var­lega veik, en vegna þess hve þög­ul veik­ind­in voru tók tíma að fá áheyrn. Jafn­vel þá skorti skiln­ing á stöðu barns­ins, sem svipti sig lífi og var jörð­uð á fimmtán ára af­mæl­is­dag­inn sinn.

Mest lesið í mánuðinum

Sáu sárin sem hún faldi
5
Viðtal

Sáu sár­in sem hún faldi

Þann 7. júní verða fimm ár lið­in frá frá­falli Emblu Arn­ars Katrín­ar­dótt­ur. And­lát henn­ar var harma­fregn fyr­ir sam­fé­lag­ið, en fjöl­skyld­an sat eft­ir með sorg­ina. Löngu áð­ur en Embla fékk grein­ingu var fjöl­skyld­unni orð­ið ljóst að hún væri orð­in al­var­lega veik, en vegna þess hve þög­ul veik­ind­in voru tók tíma að fá áheyrn. Jafn­vel þá skorti skiln­ing á stöðu barns­ins, sem svipti sig lífi og var jörð­uð á fimmtán ára af­mæl­is­dag­inn sinn.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár