Þessi grein birtist fyrir rúmlega 9 mánuðum.

Lítið talað um að kaupa vændi og þýðingar

Nú, þeg­ar Al­þjóð­lega bók­mennta­há­tíð­in í Reykja­vík er hald­in að vori, má segja að er­lend­ir þýð­end­ur ís­lenskra bók­mennta minni á far­fugla þeg­ar þeir heim­sækja há­tíð­ina – með sólgler­augu. Þýð­end­urn­ir Kri­stof Magn­us­son og Je­an-Christophe Salaün ræða hvernig er að vera ósýni­legi þýð­and­inn.

Lítið talað um að kaupa vændi og þýðingar
Eins og farfuglar Kri­stof Magn­us­son og Je­an-Christophe Salaün koma eins og farfuglarnir og dvelja hér á landi til lengri eða styttri tíma. Alltaf er eitthvað sem togar þá aftur til Íslands. Mynd: Golli

Kristof og Jean-Christophe eru báðir afkastamiklir þýðendur íslenskra bókmennta en sá fyrrnefndi þýðir íslensk verk yfir á þýsku og síðarnefndur yfir á frönsku. Báðir hafa þýtt mikið af samtímabókmenntum og þeir eiga meðal annars sameiginlegt að hafa þýtt Hallgrím Helgason. Þegar annar þeirra segir: „Ef þú getur þýtt Hallgrím Helgason …“ – botnar hinn: „… þá ertu ókei!“

 Þýðing Kristof á skáldsögunni 10 ráð til að hætta að drepa fólk og byrja að vaska upp rataði inn á metsölulista Der Spiegel og fyrir þýðingu sína á skáldsögunni Konan við 1000 gráður hlaut Jean-Christophe þýðingarverðlaun Þýðendabandalagsins í Frakklandi sem veitt eru þýðendum að þýða fyrstu bækur sínar. Hann var aðeins 28 ára gamall – en búinn að hljóta fágæta innsýn í nútímatungutak Íslendingsins eftir að hafa starfað á Kaffibarnum þar sem höfundurinn var vel kunnugur, um það leyti sem Kaffibarinn rataði inn í 101 Reykjavík. Eins þekkir Kristof Kaffibarinn ágætlega, vanur …

Kjósa
5
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.
Tengdar greinar

Bókmenntahátíð 2025

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár