Rimu Charaf Eddine Nasr og Nouru systur hennar verður vísað úr landi til Venes­ú­ela þann 21. jan­úar næst­kom­andi. Syst­urnar komu til Íslands á venes­ú­elskum vega­bréfum fyrir tæpum tveimur árum. Í Venes­ú­ela eru þær fæddar en fluttu fljót­lega aftur til heima­lands­ins Sýrlands. Þær hafa því lítil sem engin tengsl við landið og hvorug þeirra talar spænsku. Á Íslandi búa bæði for­eldrar þeirra og systk­ini.  

Heim­ildin hafði sam­band við Þor­björgu Sigríði Gunn­laugs­dóttur dóms­mála­ráð­herra og óskaði eftir því að ræða við hana um mál Rimu. Það svar barst hins vegar að ráð­herr­ann hyggð­ist ekki tjá sig um ein­stök mál. 

„Ég er að ganga í gegnum, senni­lega, eitt stærsta áfall lífs míns,“ sagði Rima við Heim­ild­ina í des­em­ber um yfir­vof­andi brott­vísun sína, en fjallað var um mál Rimu eftir að hún hlaut til­nefn­ingu til fram­úr­skar­andi ungra Íslend­inga árið 2024.

Við­ur­kenn­ing­una, sem er veitt af Íslands­deild alþjóð­legu ung­menna­hreyf­ing­ar­innar JCI, fékk Rima fyrir að hafa verið mjög virk í sjálf­boða­liða­starfi – bæði fyrir Rauða kross­inn og félaga­sam­tökin Læti! Þar hefur hún meðal ann­ars lagt sitt af mörkum við að aðstoða arab­ísku­mæl­andi börn sem komu mörg hver nýlega frá stríðs­hrjáðum svæðum.

„Athöfnin heiðr­aði mig og mér fannst fólk sjá mig sem mann­eskju. Stærstan hluta af lífi mínu leið mér eins og ég mætti ekki segja neitt, hafa skoðun á neinu, eða mega vera eins og ég er,“ segir Rima.

Tveir valkostir, hvorugur auðveldur

Spurð hvað hún muni til bragðs taka ef henni verður brott­vísað seg­ist Rima ekki vita það. „Við höfum verið að ein­blína á það sem við getum gert hér á Íslandi. Við höfum ekki leitt hug­ann að því hvað við munum gera ef við þurfum að fara. Það er alveg óljóst.“

Verði þær sendar til Venes­ú­ela eru tveir val­kostir sem standa systr­unum til boða – að dvelja þar eða fara til Sýrlands. „Sama hvað við veljum mun mér ekki líða vel. Ef ég vel að vera í Venes­ú­ela þá verður það ekki auð­velt. Það er ekki heldur auð­velt að vera í Sýrlandi, þótt þar þekki ég fólk og kunni tungu­málið. Þar er enn svo mik­ill glund­roði. Mig skortir hug­rekki til að fara þangað.“

Sem kunn­ugt er var ein­ræð­is­stjórn Bashars al-Assads steypt af stóli snemma í síð­asta mán­uði og Assad flúði úr landi. Um ára­bil hefur geisað blóðug borg­ara­styrj­öld í Sýrlandi og enn er óljóst hvað fram­tíðin ber í skauti sér. 

Nú stendur yfir und­ir­skrifta­söfnun til að mót­mæla brott­vísun systr­anna. Dóms­mála­ráð­herra er þar hvattur til að end­ur­skoða mál þeirra og hætta við brott­vís­un­ina. Þegar þetta er skrifað hafa á sjö­unda hund­rað skrifað undir.

Fékk viðurkenningu frá forsetanum

Á verð­launa­af­hend­ing­unni í des­em­ber veitti Halla Tóm­as­dóttir for­seti, vernd­ari verð­laun­anna, öllum þeim sem voru til­nefnd til verð­laun­anna, þar á meðal Rimu, við­ur­kenn­ingu. Heim­ildin sendi nýlega for­seta­emb­ætt­inu fyr­ir­spurn um það hvað for­set­anum fynd­ist um yfir­vof­andi brott­vísun Rimu. 

„Sem kunn­ugt er hefur for­seti ekki tök á því að grípa inn í mál ein­stak­linga sem eru til með­ferðar í kerf­inu. Forseti á hins­vegar í virku sam­tali við full­trúa stjórn­valda og beitir sér leynt og ljóst fyrir því að mennska og kær­leikur séu ávallt höfð að leið­ar­ljósi í okkar sam­fé­lagi,“ sagði í svari frá emb­ætt­inu. 

Rima segir í sam­tali við Heim­ild­ina að hún hafi sjálf haft sam­band við for­set­ann. „Ég skrif­aði henni bréf og sendi á skrif­stof­una hennar. Ég er enn að bíða eftir svari.“