Þetta smá­sagna­safn teygir anga sína til allra höf­uð­borga Norð­ur­land­anna, þótt Reykja­vík og Kaup­manna­höfn séu algeng­ustu sögu­sviðin. Aðal­per­són­urnar eru oft­ast Íslend­ingar, en þó líka nokkrir heima­menn, stundum er það órætt. Hér hittum við fyrir nokkra lista­menn og list­fræð­inga, áhuga­leik­ara, lækni, blaða­mann, banka­menn, hönnuð skipa­skrúfu, bók­mennta­fræð­ing og fleiri – og einn helsti styrkur sagn­anna er að hve mik­illi alúð er kafað ofan í störf per­són­anna, stundum þeirra eig­in­lega starfa og stundum það sem þau dreymdi um að verða en urðu aldrei, eins og lík­snyrt­inn sem lifir lífi sínu sem leik­ari og kon­una sem bregst við óvæntum skiln­aði með því að rifja upp takta skauta­stjörn­unnar sem hún var á ung­lings­árum.

 Oft óvænt endalok

Besta sagan er sú stysta og tor­ræð­asta – „Síðasti dagur í Tívolí“ – um aldr­aðan en þó bernskan mann sem …