Þann 27. júlí 1794 gekk mikil rign­ing­ar­hryðja yfir París. Svo hörð var rign­ingin að borg­ar­búar héld­ust ekki við úti á stræt­unum og flúðu inn til sín.

Þessi lemj­andi rign­ing stóð nógu lengi til þess að hún hafði afger­andi áhrif á gang ver­ald­ar­sög­unnar.

Þannig var mál með vexti að þennan dag höfðu and­stæð­ingar harð­línu­manns­ins Robespi­erre skorið upp herör gegn honum í bylt­ing­ar­stjórn Frakk­lands. Í þeirri stjórn var Robespi­erre þá áhrifa­mik­ill og hafði hleypt af stokk­unum sann­kall­aðri ógn­ar­stjórn.

Þúsundir raun­veru­legra og ímynd­aðra óvina Robespi­erres voru leiddir undir fal­l­öx­ina og komu þaðan höfð­inu styttri.

Robespierre á flótta

En nú höfðu and­stæð­ingar hans sem sé hrakið hann á flótta og hann hafði leitað hælis í þáver­andi ráð­húsi Parísar, Hôtel de Ville. Hann hafði ekki miklar áhyggjur, því hann þótt­ist vita að hann gæti kallað til nógu marga af stuðn­ings­mönnum sínum, bæði meðal almenn­ings og hers­ins, til þess að snúa við blað­inu.

Hann lét …