Komandi bisk­ups­kosn­ingar þýddu að Pétur Georg Markan bisk­ups­rit­ari þyrfti mögu­lega að leita sér að nýrri vinnu. En vinnan kom til hans með sím­tali frá bæj­ar­stjórn Hvera­gerð­is­bæjar í lok mars þar sem borin var undir hann ný staða, staða bæj­ar­stjóra. 

„Nýr biskup velur sér bisk­ups­rit­ara svo það var kannski farið að spyrj­ast út að ég væri á lausu ein­hvern tím­ann á árinu,“ segir Pétur léttur í bragði. 

Forveri hans í bæj­ar­stjóra­stólnum, Geir Sveins­son, sem einnig er þekktur fyrir afrek sín í hand­bolta­heim­inum, hætti eftir tvö ár í starfi. Í kjöl­farið sagði hann farir sínar af sam­skiptum við minni­hlut­ann, sem hefði skapað „eitrað umhverfi“, ekki sléttar. Geir hefði viljað klára þá vinnu sem hann hóf hjá bænum en sagði að hann og full­trúar meiri­hlut­ans hefðu „ólíka sýn“ á hlut­verk hans og því hafi starfs­lok verið það besta í stöð­unni.

Aðspurður seg­ist Pétur ekki hafa áhyggjur af því að lenda í sömu aðstæðum og að bæj­ar­stjórnin sé vel mönnuð. Aftur á móti sé eðli­lega tek­ist á innan sveit­ar­stjórna um leiðir til betrum­bóta. 

„Sveit­ar­stjórn­ar­mál eru nær­sam­skipti og í stjórn­málum eru þetta nær­stjórn­mál þannig að þegar stundum gustar er þetta mjög nálægt manni. Þá skiptir máli að hafa ástríðu fyrir sveit­ar­stjórn­ar­málum, að hafa ástríðu fyrir rekstri sveit­ar­fé­laga og taka þetta ekki per­sónu­lega.“

Flytur ef hann heldur áfram eftir tímabilið

Pétur hefur reynslu af stjórn sveit­ar­fé­lags en hann var sveit­ar­stjóri Súða­vík­ur­hrepps frá árinu 2014 til árs­ins 2019 og hyggst nýta þá reynslu í nýja starf­inu, meðal ann­ars hvað varðar sam­starf á milli sveit­ar­fé­laga.

„Þetta er hálf­gerð fjöl­skylda, Árborg og Ölfus eru bara náskyld sveit­ar­fé­lög og það er mjög mik­il­vægt að það sé gott sam­starf þarna á milli,“ segir Pétur sem setur þó á odd­inn áfram­hald­andi upp­bygg­ingu í Hvera­gerði. 

„Núna er ríf­andi gangur í atvinnu­líf­inu og íbúa­þróun og nátt­úr­lega heil­mikil upp­bygg­ing sem sveit­ar­fé­lagið stendur að í kringum þetta – leik­skólar og skólar og íþrótta­mann­virki,“ segir Pétur.

Hann hefur engin sér­stök tengsl við Hvera­gerði, að frá­töldum ísbílt­úrum í Eden sem barn, en seg­ist hafa fylgst vel með „ævin­týra­legum“ upp­gangi í sveit­ar­fé­lag­inu þegar hann var sjálfur í Súðavík. Þar sem Pétur er nú ráð­inn til tveggja ára, út kjör­tíma­bilið eins og lög gera ráð fyrir, hyggst hann ekki flytja búferlum með fjöl­skyld­una til Hvera­gerðis í bili.

„En ég myndi aldrei taka nýtt kjör­tíma­bil nema að búa á svæð­inu,“ segir Pétur, sem sér þó fram á að vera mikið á svæð­inu frá fyrsta degi. Hans fyrsta verk þegar hann tekur við 2. maí verður að kynn­ast starfs­fólki Hvera­gerð­is­bæjar og svo Hver­gerð­ingum sjálfum.

„Ég hef ofur­trú á tengslum,“ segir Pétur, sem fer að pakka saman á Bisk­ups­stofu. Verk­efnin þar hafa verið af ýmsum toga og kirkj­unnar fólk hefur tek­ist á um verk Agnesar M. Sig­urð­ar­dóttur bisk­ups.

Þið Agnes hafið ekki siglt alveg lygnan sæ?

„Umbótum fylgja alltaf átök. Það er eðli umbót­anna,“ segir Pétur og nefnir t.a.m. gang­skör í ofbeld­is­málum og aðskilnað ríkis og kirkju. „Þetta er fyrst og fremst umbóta­tíð sem ég er rosa­lega stoltur af að vera þátt­tak­andi í að ein­hverju leyti.“