Mamma kenndi mér að vera manneskja

Ég er í dokt­ors­námi í stærð­fræði og er 25 ára. Í nám­inu ein­blíni ég á það sem kall­ast slembi-net eða random graphs á ensku. Þetta er fræði þess að tengja hluti saman, skoða hvernig hlutir tengj­ast saman og svo er lík­inda­fræði­legur bragur yfir þessu. Það eru ein­hverjar líkur á hlut­unum. Það sem ég er að gera er frekar fræði­legt. Hvernig get ég útskýrt fræði­lega stærð­fræði?

Augna­blik.

Þegar ég verð eldri myndi ég vilja verða pró­fessor. Það væri æði að kenna, en vera ekki bara að kenna. Ég hef mjög gaman af því, vegna þess að mér finnst gaman að útskýra fólki, sér­stak­lega það sem ég hef áhuga á. En hef líka áhuga á að stunda rann­sóknir sam­hliða því. Pró­fessor hefur þetta jafn­vægi á milli þess að kenna og skapa nýja þekk­ingu. Ég hefði mjög mik­inn áhuga á því. 

Ég er nýkom­inn að utan. Ég var að læra úti í París og það var æðis­legt, París er drauma­borg. Bæði var gott and­rúms­loft í nám­inu, mikið stærð­fræði­and­rúms­loft, og svo er borgin rosa­fal­leg og það er gaman að ganga þar um. Borgin hefur upp á allt að bjóða. Ef maður hefur áhuga á ein­hverju þá er það örugg­lega til þarna. 

En ég held að ekk­ert hafi mótað mig meira en fjöl­skyldan mín og sam­bandið við hana. Ég á þokka­lega stóra fjöl­skyldu. Ég á eldri systur sem ég hef alltaf búið með og fjögur hálf­systkin sem eru öll yngri en ég. En það sem hefur aðal­lega mótað mig er sam­band mitt við móður mína. Hún hefur mótað mín gildi og við­mið, kennt mér hvernig er að vera mann­eskja. Ekki beint í sam­tali heldur sem fyr­ir­mynd, því hvernig hún er. Ég myndi ekki segja að hún hafi haft áhrif á það hvernig ég er sem stærð­fræð­ingur, en hvernig ég haga mér og hvernig ég tekst á við vanda­mál. Þessi virð­ing, hlýja og góð­mennska. 

Við höfum alltaf verið góðir vinir og ég get sagt henni allt. Ef per­sónu­leg vanda­mál koma upp er mamma fyrsta mann­eskjan sem ég hringi í. Ég hef aldrei farið í fýlu út í hana eða upp­reisn gegn henni, nema kannski mögu­lega þegar ég var lítið barn. Ég hef alltaf elskað mömmu, frá því að ég var lít­ill og ég hef alltaf verið mik­ill mömmu­strákur.