Þessi grein birtist fyrir meira en 2 árum.

„Ég kann líka listina að þegja“

Laug­ar­dag­inn 28. októ­ber fór fram rit­þing um Krist­ínu Óm­ars­dótt­ur og verk henn­ar í Tjarn­ar­bíói – und­ir yf­ir­skrift­inni: Sjáðu feg­urð þína. En þann 26. októ­ber var opn­uð sýn­ing í Gerðu­bergi á teikn­ing­um henn­ar. Á boð­skort­inu stóð að sýn­ing­in væri upp­takt­ur að rit­þingi um skáld­skap og list­fer­il henn­ar.

„Ég kann líka listina að þegja“

Tónninn líður kyrrlátur út í gegnum verkið, mjúk áferðin gárast, í hlátri eða gruni um yfirvofandi ofbeldi ... Þessi orð eru úr lofsamlegum dómi The New York Times um skáldsöguna Hér og lýsa vel einstakri rödd Kristínar Ómarsdóttur. 

Við Kristín hittumst við svo að segja óviðeigandi aðstæður, á óviðeigandi tíma, en best að fara ekki nánar út í þá sálma. Samt, við töluðum um að rithöfundar geta aldrei tekið frí, heldur ekki kvenrithöfundar í kvennaverkfalli, eina sem við gátum gert var að fara frá skrifborðinu og setjast inn á gamalt bókasafn.

Enginn tekur hvort sem er eftir því þegar rithöfundur fer í verkfall, sagði ég.

Nema í Hollywood – sagði Kristín.

Og þá spurði ég: Hvernig er nú þegar fólk úti í bæ heldur heilt virðulegt málþing um mann?

Og Kristín svaraði: Sko, ég veit ekki hvernig það er. Ég er ekki búin að vera á málþingi. En þetta …

Kjósa
2
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið

Ólst upp við listamannslíf og laus við kassahugsun
4
Viðtal

Ólst upp við lista­manns­líf og laus við kassa­hugs­un

Þór­dís Hólm Fil­ips­dótt­ir er dótt­ir rit­höf­und­ar og mynd­list­ar­manns og í upp­eld­inu skiptu orð miklu máli. Skrif eru hluti af líf­inu, sem er eins og mynd­rænt ljóð, þar sem skipt­ast á skin og skúr­ir. Áhrif seinni heims­styrj­ald­ar­inn­ar mót­uðu fjöl­skyldu­sög­una, hún leit­aði ung út í heim og flutti seinna með ung­barn og ung­lings­dótt­ur til Afr­íku. Strax í æsku lærði hún að lifa ut­an ramm­ans og stund­ar nú heild­ræn­ar lækn­ing­ar.

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár