Í um 200 daga stóð Kharkiv, næst­stærsta borg Úkraínu, frammi fyrir miklu og langvar­andi umsátri. Loft­árásir og stór­skota­hríð ein­kenndu dag­legt líf borg­ar­búa. Flestir sem höfðu færi á flúðu borg­ina en þó var stór hluti sem sat eftir. Innviðir eins og vegir, skólar, sjúkra­hús, raf­stöðvar og hita­veita voru undir sífelldum árásum frá her­sveitum Rússa sem náðu aldrei að stíga inn fyrir borg­ar­mörkin.

Alvar­legur skortur á mat, lyfjum og öðrum nauð­syn­legum birgðum var ein helsta áskor­unin fyrir íbúa, bæði sökum umsát­urs­ins og vegna þess að Rússar gerðu árásir á mark­aði víðs vegar um borg­ina.  

Flutn­inga­fyr­ir­tæki voru hrædd við að hætta sér í að flytja lyf í austur og ástandið var ekki mikið betra í vest­ur­hluta lands­ins því þar var bæði mik­ill skortur á lyfja­með­ferðum auk þess að sjúk­lingar frá stríðs­hrjáðum hlutum lands­ins fluttu vestur og yfir­fylltu sjúkra­húsin þar. 

Í Kharkiv var árás gerð á rík­is­rekna krabba­meinsmið­stöð sem þjón­aði flestum krabba­meins­sjúkra í …