Þessi grein birtist fyrir meira en 2 árum.

Frá Hrafnistu í happdrættið

Val­geir Elías­son byrj­aði um ára­mót­in sem fram­kvæmda­stjóri Happ­drætti DAS en áð­ur var hann að vinna hjá Hrafn­istu í ell­efu ár. Það er tölu­vert ólíkt að fylgja fólki síð­ustu metr­ana í líf­inu eða hringja í fólk til að segja því að það hafi unn­ið stóra vinn­ing­inn.

„Hér á Tjarnargötu 10 er Happdrætti DAS rekið og vikulega eru dregnir út vinningar. Eftir tvo daga drögum við út stóra vinninginn í þessum mánuði, 40 milljónir króna á tvöföldum miða, sem er á við íbúð. 

Ég er framkvæmdastjóri og tek því þátt í að draga út vinninginn, en teningar eru notaðir til þess. Þetta eru ekki venjulegir spilateningar, heldur hefur hver um sig 20 hliðar. Átta teningar eru í glæru boxi, handfangi er snúið og runan birtist. Alls birtast átta tölur. Þetta er gert sex sinnum. Tölurnar eru síðan slegnar inn í forrit sem háskólinn bjó til á sínum tíma og það dregur út vinningsnúmerin. 

Ég fæ oft að hringja í fólk sem fær aðalvinninginn. Flestir verða mjög ánægðir. Sumir verða orðlausir. Aðrir eru vissir um þetta sé gabb. 

Áður vann ég í ellefu ár hjá Hrafnistu og þessar stofnanir eru nátengdar. Happdrættið var stofnað til að fjármagna byggingu Hrafnistu. Í báðum tilfellum er verið að eiga við fólk. 

Á Hrafnistu kemur inn fólk sem er orðið satt lífsdaga, búið að vera lengi á lífi og kannski orðið mjög þreytt og veikt. Reynt er að hjálpa því síðustu metrana með reisn. Hér er ég hins vegar að koma út gleðifréttum um vinninga. 

Á móti kemur að með því að tryggja hagnað af happdrættinu er verið að tryggja að gamla fólkið, sem ég vann með áður, fái betri aðbúnað. Með hagnaðinum er til dæmis hægt að uppfæra herbergin þeirra á Hrafnistu.“ 

Kjósa
2
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.
Tengdar greinar

Fólkið í borginni

Mest lesið

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár