Guð­laugur Þór Þórð­ar­son umhverfis-, orku- og lofts­lags­ráð­herra hefur kynnt áform um frum­varp til laga um neyð­ar­birgðir elds­neytis í sam­ráðs­gátt stjórn­valda. Samkvæmt þeim á að leggja þá skyldu á sölu­að­ila að þeir við­haldi jarð­efna­elds­neyt­is­birgðum sem jafn­gildi notkun til 90 daga. Birgðir hér­lendis þurfa að duga í 60 daga en auk þess eiga sölu­að­ilar að sýna fram á að þeir geti upp­fyllt allt að 30 daga með trygg­ingu í birgðum erlendis. Birgða­skyld­una á að inn­leiða í skrefum yfir sjö ára tíma­bil og verði áformin að lögum mun Orku­stofnun fara með eft­ir­lit með fram­kvæmd þeirra. 

Í mati á áhrifum áfor­manna kemur fram að búist sé við því að þau leiði af sér kostnað fyrir sölu­að­ila elds­neytis sem gert sé ráð fyrir að velti út í verð­lag. Það muni á hinn bóg­inn  hafa í för með sér tekju­aukn­ingu rík­is­sjóðs í formi virð­is­auka.

Nægt framboð forsenda öryggis

Í grein­ar­gerð með drög­unum er nauð­syn laga­setn­ing­ar­innar rök­studd með því að í íslenskri lög­gjöf sé ekki til­greindur aðili sem beri ábyrgð á að til séu neyð­ar­birgðir elds­neytis eða hversu miklar þær skulu vera. „Engin krafa er sett á stjórn­völd eða atvinnu­líf að halda uppi lág­marks­birgðum elds­neytis sem nýta mætti í aðstæðum sem tak­marka eða úti­loka afgreiðslu elds­neytis til Íslands. Á meðan Ísland er háð jarð­efna­elds­neyti getur skortur á því tak­markað mjög hefð­bundna virkni sam­fé­lags­ins. Vöru­flutn­ingar, sam­göngur og atvinnu­líf getur lam­ast ef ekki er til taks orku­gjafi til að knýja slíkt áfram.“ 

Í orku­stefnu Íslands til árs­ins 2050 kemur fram að nægt fram­boð elds­neytis sé for­senda öryggis á fjöl­mörgum sviðum, m.a. fæðu­ör­yggis, almennra sam­gangna, lög­gæslu og sjúkra­flutn­inga. Þar er gert ráð fyrir að örygg­is­birgðir olíu verði til­tækar í því skyni að tryggja orku­ör­yggi og efna­hags­legan stöð­ug­leika þar til orku­skiptum verði náð.