Það er haustið 2089 sem Jóhanna byrjar að lesa ætt­ar­sög­una sem Stefán faðir hennar hefur sett niður á blað. Þau feðginin hafa ekki tal­ast við um hríð, þar sem Jóhanna fór „hönn­un­ar­leið­ina“ og lét tengja fram­hjá nokkrum hugs­an­legum erfða­göllum þegar hún eign­að­ist dóttur sína. Stefán var ósáttur við þetta inn­grip, sagði fjöl­mörg sær­andi orð og Jóhanna telur sig eiga inni afsök­un­ar­beiðni.

Stefán býr vest­an­hafs, er upp­gjafasagn­fræð­ingur sem varði starfsæv­inni m.a. í að greina hvernig popúl­ísk öfl (með aðstoð hins svo­kall­aða inter­nets) grófu undan lýð­ræð­inu í heim­inum. Hann er líka rit­höf­undur, þótt afrek hans á rit­vell­inum séu ekki stór: „Með hverri útgef­inni bók hlaut hann minni athygli og eftir að hann flutti út hættu bless­un­ar­lega að birt­ast við­töl við hann.“  Jóhanna hefur atvinnu af því að hanna sýnd­ar­veru­leika og þegar sagan hefst er hún að ljúka við sýn­ing­una Ferðalag til enda­loka alheims­ins, þótt hún eigi í mestu vand­ræðum með að kóða …