Í nýj­ustu bók Evu Bjargar Ægis­dóttur um Elmu Akra­neslöggu blasa við les­endum við­kunn­an­legar aðal­per­sónur, lit­ríkar auka­per­sónur sem eru sumar hverjar skemmti­legt að fyr­ir­líta og hressi­legur prósi sem skilur engan eftir úti í skóg­ar­þykkni hálf­kláraðra hugs­ana eða tví­ræðrar merk­ingar. Sögu­sviðið er kunn­ug­legt glæpa­sagnales­endum seinni ára; nor­rænn smá­bær þar sem allir þekkja alla og undir kurt­eis­legu yfir­borð­inu krauma fjöl­skyldu­leynd­ar­mál sem eiga það til að fruss­ast upp á yfir­borðið.

Sagan fjallar um lög­reglu­kon­una Elmu sem birst hefur í fyrri bókum höf­undar. Maður er myrtur í sum­ar­bú­stað í Skorra­dal þar sem dul­ar­full skila­boð eru rituð í blóði á vegg fyrir ofan hinn myrta. Elma og sam­starfs­fólk hennar hefja rann­sókn máls­ins en fljót­lega kemur í ljós að það teygir anga sína hugs­an­lega ára­tugi aftur í tím­ann.  

Tímara­mm­inn er þrí­skiptur. Höfundur segir frá lög­reglu­rann­sókn sem á sér stað síðla árs 2020 og fléttar hana ann­ars vegar saman við atburði síð­ustu mán­aða þar á undan og hins …