Í varn­ar­grein fyrir Jón Baldvin Hanni­bals­son sem Sig­hvatur Björg­vins­son, fyrr­ver­andi flokks­bróðir hans, ritar í Frétta­blaðið í dag kallar hann þau kyn­ferð­is­legu sam­skipti sem Jón Baldvin átti við 15 ára nem­anda sinn í Haga­skóla „kynni“ sem hefðu getað leitt til refsi­verðs athæfis. Skeytir Sig­hvatur þar engu um frá­sagnir stúlkunnar í dag­bókum sínum, sem Stundin hefur birt, þar sem kyn­ferð­is­legu athæfi Jóns Baldvins er meðal ann­ars lýst.

Sig­hvatur fer mik­inn í vörn sinni fyrir Jón Baldvin og er óspar á lofs­yrðin um fyrr­ver­andi for­ingja íslenskra jafn­að­ar­manna, sem einn síns liðs hafi ger­breytt íslensku skatta, efna­hags- og rétt­ar­fars­legu umhverfi, auk þess að hafa veitt Eystra­salts­þjóðum „mestan og bestan stuðn­ing allra vest­rænna þjóð­ar­leið­toga“.

Nú sé Jón Baldvin hins vegar orð­inn aldr­aður maður og ætla mætti að ellin fengi að bíða hans, og Bryn­dísar Schram eig­in­konu hans, í frið­sæld og ró. Svo sé hins vegar ekki þar sem á Jón Baldvin hafi stöðugt og vax­andi verið bornar ásak­anir. „Ásakanir um fjöl­mörg brot, sem mörg eiga að hafa átt sér stað fyrir meira en hálfri öld.“

Sighvatur fer rangt með

Sig­hvatur gerir mikið úr því að ekki hafi verið lagðar fram ákærur á hendur Jóni Baldvini en getur þess þó í næstu setn­ingu, eða því sem næst, að jú, ein ákæra hafi verið lögð fram. „Ákæran um, að sá ákærði hefði strokið um bak kven­manns við mat­borðið á heim­ili hins ákærða,“ skrifar Sig­hvatur. Vísar hann þar til ákæru sem lögð var fram á hendur Jóni Baldvini fyrir að hafa áreitt Carmen Jóhanns­dóttur kyn­ferð­is­lega. Sú áreitni sem Carmen hefur lýst, fyrst í Stund­inni, fólst þó ekki í bak­strokum. „Þá bara gerði kall­inn sér lítið fyrir og byrj­aði að strjúka á mér rass­inn,“ sagði Carmen um atvikið. Ákæran er nú til með­ferðar hjá Lands­dómi, en Jón Baldvin var sýkn­aður í Hér­aðs­dómi.

Sig­hvatur telur að birt­ing Stund­ar­innar á dag­bók­ar­færslum nem­anda Jóns Baldvins, Þóru Hreins­dóttur heit­innar, hafi verið þannig skipu­lögð að birt­ing hennar hafi mið­ast við heim­komu Jóns Baldvins til Íslands, vegna rétt­ar­hald­anna yfir honum fyrir Lands­dómi. Gerir hann því skóna að um ein­hvers konar sam­særi hafi verið að ræða af þeim sökum og skeytir við þá kenn­ingu sína því að fimm dögum síðar birti Ingi­björg Sólrún Gísla­dóttir, fyrr­ver­andi for­maður Sam­fylk­ing­ar­innar, færslu á Facebook þar sem hún lýsti meðal ann­ars því að hún hefði árið 2007 fengið Jón Baldvin til að segja sig frá heið­urs­sæti á lista flokks­ins fyrir alþing­is­kosn­ingar, sökum þess að hún hafði vit­neskju um eina af þeim fjöl­mörgu sögum sem til eru um kyn­ferð­is­lega áreitni Jóns Baldvins. Sagði Ingi­björg Sólrún Jón Baldvin haga sér eins og „rán­dýr“ í sam­skiptum sínum við konur.

Sig­hvatur fer hörðum orðum um Ingi­björgu en uppi­staða greinar hans fer í að lýsa hversu mis­heppn­aður leið­togi íslenskra jafn­að­ar­manna hún hafi reynst og lýsir því hvernig fylgi Sam­fylk­ing­ar­innar hafi hrunið af henni eftir að Ingi­björg Sólrún sett­ist í stól for­manns. Sig­hvatur fer raunar rangt með þær tölur sem hann birtir í grein sinni. Heldur hann því fram að í fyrstu alþing­is­kosn­ing­unum undir for­ystu Ingi­bjargar Sólrúnar hafi Sam­fylk­ingin fengið 16,8 pró­sent atkvæða. Þar skeikar um 10 pró­sentu­stig því Sam­fylk­ingin fékk  26,8 pró­sent atkvæða í þeim kosn­ingum.

Þá telur Sig­hvatur að Ingi­björg Sólrún hafi framið mikla synd með því að ganga til sam­starfs við Sjálf­stæð­is­flokk­inn, sem gengi gegn sjálfri „meg­in­stefnu jafn­að­ar­manna“. Vekur það athygli í því ljósi að Sig­hvatur sat sjálfur á stóli ráð­herra í sam­stjórn Sjálf­stæð­is­flokks og Alþýðu­flokks undir for­sæti Davíðs Odds­sonar, á árunum 1991 til 1995. Það var einmitt Jón Baldvin Hanni­bals­son, þá for­maður Alþýðu­flokks­ins, sem mynd­aði umrædda rík­is­stjórn.

Mælist til að aldrað fólk sé látið í friði

Sig­hvatur lýsir því í nið­ur­lagi grein­ar­innar að hann sjálfur sé orð­inn aldr­aður maður og það „mis­kunn­ar­leysi“ sem þeim hjónum, Jóni Baldvini og Bryndísi, sé sýnt valdi honum áhyggjum. Nefnir Sig­hvatur hvergi þær frá­sagnir aðrar sem fram hafa komið um óvið­ur­kvæmi­lega fram­komu Jóns Baldvins né færir í letur að Jón Baldvin var kærður fyrir að skrifa klúr bréf til syst­ur­dóttur eig­in­konu sinnar þegar hún var 17 ára. Jón Baldvin hefur sjálfur játað að þau bréfa­skrif hefðu verið „með öllu óvið­eig­andi og ámæl­is­verð“.

Þá fjallar Sig­hvatur ekki sér­stak­lega um fjöl­mörg dæmi önnur um óvið­eig­andi hátt­semi Jóns Baldvins í garð kvenna og ungra stúlkna, sumra hverra nem­enda hans, sem greint hefur verið frá. Þess í stað leggur hann mikla áherslu á að sökum þess hversu full­orð­inn maður Jón Baldvinn sé orð­inn ætti hann að fá frið frá grímu­lausum, ítrek­uðum og vand­lega und­ir­búnum árásum. Jón Baldvin er 83 ára.

Ásakanir á hendur honum eru þó ekki allar frá fyrri tíð en Stundin greindi frá því að árið 2019, þegar Jón Baldvin stóð á átt­ræðu, var honum vísað út af veit­inga­húsi vegna fram­komu sinnar við þjón­ustu­stúlku þar.

Sig­hvatur lýkur grein sinni á því að mæl­ast „ein­dregið til þess við þá þjóð, sem við öll til­heyrum, að hún leyfi öldr­uðu fólki að njóta síð­ustu hér­vist­ar­daga í frið­semd og ró á ætt­jörð­inni sinni, á heim­ili sínu og með vinum sínum og vanda­mönnum“.