Þessi grein birtist upphaflega í Stundinni fyrir meira en 3 árum.
Vettvangur

Hermannslífið er rómantík: Á hermannabar í Úkraínu

Úkraínsk­ir her­menn eru sjald­séð­ir á bör­un­um en ann­að virð­ist gilda um hina er­lendu. Úkraínu­menn vita fyr­ir hverju þeir eru að berj­ast, enda hafa þeir þurft að verj­ast rúss­neskri ásælni und­an­far­in átta ár.

Hermannslífið er rómantík: Á hermannabar í Úkraínu
Mynd: Valur Gunnarsson
Valur Gunnarsson
ritstjorn@heimildin.is

Við höldum beint af vígstöðvunum á Buena Vista. Þetta er varla óalgengt hér í höfuðstaðnum. Í Dnipro reyndi ég að fara með Harri út að skemmta sér eftir að við snerum aftur frá Donbass en tókst illa upp. Í barröðinni fór hann að svitna, ekki sökum hitans heldur óþæginda í þvögunni og leið áberandi illa. Undanfarna sex mánuði hefur hann keyrt upp og niður víglínuna. Á vígstöðvunum er allt skýrt, hver er vinur, hver er óvinur, hvað þarf að gera til að komast af. Í borgunum er fólkið flóknara. Það að skemmta sér er flóknara. Satt að segja hef ég aldrei fyllilega náð tökum á því sjálfur. 

Skemmtistaðirnir fylgja sínum eigin lögmálum sem erfitt getur verið að skilja en þegar keyrt er í gegnum Donbass getur allt gerst. Eitt sinn tók Harri vitlausa beygju og sá skuggamyndina af rússneskum skriðdreka nálgast. Í annað sinn varð hann vitni að bílslysi þar …

Kjósa
4
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Skráðu þig inn til að skrifa athugasemd eða kjósa.
Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir. Hægt er að láta vita af athugasemdum með því að smella á Tilkynna.

Mest lesið

Ólst upp við listamannslíf og laus við kassahugsun
4
Viðtal

Ólst upp við lista­manns­líf og laus við kassa­hugs­un

Þór­dís Hólm Fil­ips­dótt­ir er dótt­ir rit­höf­und­ar og mynd­list­ar­manns og í upp­eld­inu skiptu orð miklu máli. Skrif eru hluti af líf­inu, sem er eins og mynd­rænt ljóð, þar sem skipt­ast á skin og skúr­ir. Áhrif seinni heims­styrj­ald­ar­inn­ar mót­uðu fjöl­skyldu­sög­una, hún leit­aði ung út í heim og flutti seinna með ung­barn og ung­lings­dótt­ur til Afr­íku. Strax í æsku lærði hún að lifa ut­an ramm­ans og stund­ar nú heild­ræn­ar lækn­ing­ar.

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Maður getur ekki tekið neinu sem sjálfsögðum hlut
5
Viðtal

Mað­ur get­ur ekki tek­ið neinu sem sjálf­sögð­um hlut

Linda Þor­valds­dótt­ir er húsa­mál­ari sem mál­ar mál­verk og steypu­lista­verk í líki dauð­ans hafa vak­ið at­hygli á lóð­inni henn­ar. Und­ir niðri kraum­ar þung­lyndi sem hef­ur fylgt henni alla tíð. Sorg­ina þekk­ir hún, eft­ir að hafa misst syst­ur sína en í fyrra lést barns­fað­ir henn­ar þeg­ar hann féll of­an í sprungu í Grinda­vík. Eft­ir kuln­un hóf hún störf hjá Kirkju­görð­um Reykja­vík­ur.

Mest lesið í mánuðinum

„Ég var lifandi dauð“
3
Viðtal

„Ég var lif­andi dauð“

Lína Birgitta Sig­urð­ar­dótt­ir hlú­ir vel að heils­unni. Hún er 34 ára í dag og seg­ist ætla að vera í sínu besta formi fer­tug, and­lega og lík­am­lega. Á sinni ævi hef­ur hún þurft að tak­ast á við marg­vís­leg áföll, en fað­ir henn­ar sat í fang­elsi og hún glímdi með­al ann­ars við ofsa­hræðslu, þrá­hyggju og bú­lemíu. Fyrsta fyr­ir­tæk­ið fór í gjald­þrot en nú horf­ir hún björt­um aug­um fram á veg­inn og stefn­ir á er­lend­an mark­að.

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár