„Mér þykir leitt hvernig ég hef hagað mér, ég biðst afsök­unar á því,“ segir Kolbeinn Ótt­ars­son Proppé.

Í yfir­lýs­ingu sem hann birti á Facebook kemur fram að leitað hafi verið til fagráðs Vinstri grænna vegna fram­göngu hans gagn­vart konum. Hann hafi engu að síður ákveðið að sækj­ast eftir öðru sæti á lista flokks­ins í öðru Reykja­vík­ur­kjör­dæmanna, en áður hafði hann sóst eftir því að leiða lista í Suð­ur­kjör­dæmi og hafnað í fjórða sæti. 

Nú hefur hann horfið frá vænt­ingum sínum um sæti á lista. Ástæðuna segir hann vera þá að hann hafi djöfla að draga og óupp­gerð mál úr for­tíð­inni. Eftir að hann heyrði af því að hegðun hans olli konu mik­illi van­líðan hafi hann leitað sér aðstoðar. „Ég vil ekki sýna af mér hegðun sem konur upp­lifa sem óeðli­lega,“ skrifar Kolbeinn.

Ekki hefur komið fram um hvað kvörtun til fagráðs sner­ist. 

Í til­raun Kolbeins til að útskýra hvað veldur hegðun hans seg­ist hann vera hræddur við að verða særður. Til þess megi rekja ástæð­una fyrir því að hann verði kaldur, fjar­lægur, komi sér burt, hlaupi í felur og lætur sem konur skipti hann ekki máli eftir að hann hafði áður gefið til kynna að hann hygði á lang­tíma­sam­band með þeim. 

Umræða und­an­far­inna daga hafi gert það að verkum að hann tók ákvörðun um að end­ur­skoða fram­boð sitt til áfram­hald­andi þing­setu. Hann sé hluti af valda­kerf­inu og femíniskum flokki sem á alltaf að standa með konum. Kven­frelsi er eitt af leið­ar­stef­unum í stefnu Vinstri grænna. Í stefnu­yf­ir­lýs­ingu segir að flokk­ur­inn ein­setji sér að upp­ræta allar birt­ing­ar­myndir kynja­jafn­réttis og brjóta þannig upp skað­legt kynja­kerfi. 

„Ég held að ég geti ekki staðið bæði með mér og kon­unum sem líður illa mín vegna á meðan ég er í fram­boði fyrir VG. Og Vinstri­hreyf­ingin – grænt fram­boð, eða nokkur þar innan borðs, á ekki að þurfa að svara fyrir mína hegðun. Á henni ber ég einn ábyrgð.“

Far­sæl­ast sé að hann hverfi úr opin­bera rým­inu og leiti sér aðstoðar við að ráða betur við sam­skipti og tengsl. Ein­mana­leiki sæki að og ótti við að verða alltaf einn: „Minn mesti ótti er að ég sé dæmdur til að vera einn af því að ég geti ekki gefið það af mér sem þarf til að koma í veg fyrir einmitt það.“

Að lokum heitir Kolbeinn því að vinna að því að verða að betri manni. 

Í aðdrag­anda síð­ustu Alþing­is­kosn­inga sendi Kolbeinn einnig frá sér yfir­lýs­ingu á Facebook um breysk­leika sína. Þar greindi hann frá því að hann hefði átt við áfeng­is­vanda að stríða og safnað skuldum, farið í með­ferð og fram á gjald­þrot. Hann hefði lagt sjálfur fram beiðni um gjald­þrota­skipti og væri á leið í þrot, þar sem honum myndi ekki end­ast ævin til að greiða 20 millj­óna króna skuldir.  „Eins og sönnum alkó­hólista sæmir lok­aði ég alltaf aug­unum fyrir þessu, sér­stak­lega þegar upp­hæð­irnar voru orðnar svo háar að ég missti raun­veru­leika­sam­band við þær – raunar var mitt raun­veru­leika­sam­band aldrei gott,“ segir hann. Sagðist hann vilja axla ábyrgð með því að fara fram á gjald­þrot en að hann myndi nýta reynsl­una til að þroskast áfram og verða nýtur þjóð­fé­lags­þegn.

Í sam­tali við DV um málið sagði hann, aðspurður um til­efni yfir­lýs­ing­ar­innar: „Ég vil eiga líf án leynd­ar­mála, jafn­vel þegar óþægi­legir hlutir eiga í hlut.“ 

Yfir­lýs­ingu Kolbeins má lesa í heild sinni hér að neðan: 

Dreg fram­boð mitt til baka

Ég hef í all nokkur ár átt í erf­ið­leikum með að mynda náin tengsl. Kemur þar ýmis­legt til, en í grunn­inn held ég að undir búi varn­ar­mek­an­ismi. Meðvitað og ómeð­vitað er ég svo log­andi hræddur við að verða særður að sú til­finn­ing tekur yfir. Á sama tíma er ég hrif­næmur og þegar við bæt­ist löngun og von til að verða ekki einn, hafa ný sam­bönd við hitt kynið stundum farið af stað eins og flug­eldar. Allt er gott og ég sann­færður um að nú sé ég kom­inn á þann stað að geta myndað ný og var­an­leg tengsl.

En svo hef ég rek­ist á vegg. Það getur verið ein­hver ákveð­inn við­burður sem það kveikir eða bara að eitt­hvað rennur upp innra með mér. Ég dreg tjöldin fyrir, verð kaldur og fjar­lægur og reyni að koma mér í burtu.

Með þessu hef ég komið illa fram við konur. Ég hef gefið til kynna lang­tíma­sam­band, byggt á heitum og djúpum til­finn­ingum. Og þær hafa verið það. En svo hleyp ég í felur, brest undan. Hugsa meira um að verja mig mögu­legum skaða en það hvernig ég kem fram. Geri það því illa, kem illa fram. Læt kon­unum líða eins og þær hafi ekki skipt mig máli, sem er kol­rangt. Að þær geri það ekki lengur, sem er líka kol­rangt. Skríð inn fyrir skel­ina mína og í öryggið og ein­mana­leik­ann þar.

Á sama tíma hef ég oft og tíðum verið svo ein­mana að sú til­finn­ing hefur á stundum hel­tekið mig að ég verði alltaf einn. Minn mesti ótti er að ég sé dæmdur til að vera einn af því að ég geti ekki gefið það af mér sem þarf til að koma í veg fyrir einmitt það.

Ég hef mína djöfla að draga og ýmis­legt óupp­gert úr for­tíð­inni. Und­an­farna mán­uði hef ég fundið að eitt­hvað sé að breyt­ast innra með mér, ég er að verða opn­ari og óhrædd­ari, í minni vörn. Þegar mér svo barst til eyrna að hegðun mín hefði valdið konu mik­illi van­líðan varð ég fús til að leita mér aðstoðar vegna þessa. Ég vil ekki koma þannig fram að öðru fólki líði illa. Ég vil ekki sýna af mér hegðun sem konur upp­lifa sem óeðli­lega.

Nú er mikil og þörf bylgja í gangi þar sem konur segja frá. Það er aðdá­un­ar­vert að þær geri það og ég vona inni­lega að gott komi út úr því. Á dög­unum var leitað til fagráðs VG með kvart­anir vegna hegð­unar minnar. Það ferli sem þá fór af stað opn­aði augu mín fyrir því að ýmis­legt hefur verið ábóta­vant í minni hegðun. Ég ákvað engu að síður að gefa kost á mér í for­vali Vinstri grænna í Reykja­vík. Umræða und­an­far­inna daga hefur hins vegar gert það að verkum að ég hef end­ur­skoðað þá ákvörðun.

Ég er hluti af valda­kerf­inu og ég er hluti af fem­inískum flokki sem á alltaf að standa með konum. Ég held að ég geti ekki staðið bæði með mér og kon­unum sem líður illa mín vegna á meðan ég er í fram­boði fyrir VG. Og Vinstri­hreyf­ingin – grænt fram­boð, eða nokkur þar innan borðs, á ekki að þurfa að svara fyrir mína hegðun.

Á henni ber ég einn ábyrgð. Mér þykir leitt hvernig ég hef hagað mér, ég biðst afsök­unar á því. Það góða kom út úr þessu öllu að ég er að leita mér aðstoðar til að ráða betur við sam­skipti og tengsl og mun halda því áfram. Það er hins vegar best fyrir öll að ég boði brott­för mína úr hinu opin­bera rými í haust. Ég dreg fram­boð mitt í for­vali Vinstri grænna í Reykja­vík til baka og verð því ekki í fram­boði í kosn­ing­unum. Ég þakka öllu því góða fólki sem hvatti mig og studdi og þykir leitt að valda því von­brigðum.

Ég hef ýmis­legt að læra og mun leggja mig fram við að verða að betri manni. Ég vona að þessi ákvörðun mín verði til ein­hvers góðs.