Útgerð­ar­fé­lagið Samherji not­aði fjöl­breyttar við­skipta­að­ferðir í rekstri sínum í Namibíu til að greiða pen­inga til ann­arra félaga í sinni eigu utan land­stein­anna. Fyrir vikið varð bók­fært tap á ann­ars arð­bærum rekstri Samherja í Namibíu. Slíkar aðferðir eru þekktar hjá alþjóð­legum stór­fyr­ir­tækjum þar sem skatta­legt hag­ræði getur meðal ann­ars falist í því að rek­star­fé­lög sýni tap­rekstur. Stóra málið er hins vegar hvort fyr­ir­tækja­sam­stæðan sem heild hagn­ast á rekstr­inum eða ekki. 

Samherji not­aði meðal ann­ars eign­ar­halds­fé­lag sem félagið stofn­aði í skatta­skjól­inu Máritíus til að greiða 640 millj­ónir króna af hagn­að­inum af veiðum félags­ins í Namibíu út úr land­inu með skatta­lega hag­kvæmum hætti.

Um var að ræða sér­leyf­is­greiðslur, sem námu 5 pró­sent af tekjum Samherja og sam­starfs­að­ila þeirra af fisk­veið­unum, sem útgerðin fékk fyrir að deila af þekk­ingu sinni í sam­starf­inu við namibíska aðila.