Í Úkraínu er allt póli­tískt. Meira að segja hvernig þú stafar nafnið á höf­uð­borg­inni segir til um hvar þú stendur. Í sam­skiptum mínum við Kuras-stofn­un­ina, þar sem ég á að starfa, skrifa ég „Kiev“, eins og rétt þykir á ensku. Fæ frá þeim áminn­ingu um að þetta sé rúss­nesku­sletta og rétt sé að skrifa „Kyiv“. Það er eins gott að vér nor­rænir menn höfum okkar eigið nafn yfir þessa fornu borg sem erfitt er að rengja, enda voru það frændur okkar sem stofn­uðu hana í fyrnd­inni. Eða svo gott sem. 

Þrír slav­neskir bræður námu land þetta í kringum 560 eftir Krist og nefndu þrjár hæðir í höf­uðið á sjálfum sér. Sá elsti nefnd­ist Kyi og frá honum er nafnið komið. Bræður og hæðir eins og í Róm til forna, eða fóst­bræður og höfðar eins og við þekkjum hér, upp­runa­sögur eru flestar keim­líkar. 

Víkingar með virki

Nokkrum öldum síðar komu vík­ingar …