„Maður borgar inn í kerfið allt sitt líf og trúir því sak­leys­is­lega að það styðji við mann þegar maður þarf á því að halda,“ segir Guð­mundur Ingi Krist­ins­son. Augu hans virð­ast horfa í gegnum mig þar sem við sitjum saman í stofu hans í lát­lausri íbúð í Hafn­ar­firð­inum, en þar hefur hann búið ásamt konu sinni frá 2012.

Guð­mundur er 61 ára öryrki og hefur verið á fullum líf­eyri frá 1997. Fyrir það var hann lög­reglu­þjónn í Grinda­vík og Keflavík í sjö ár áður en hann flutti í borg­ina og vann í Brynju sem versl­un­ar­stjóri í fjórtán ár. Einn örlaga­ríkan dag 1993 var hann á leið inn á Snorra­braut þegar annar öku­maður virti ekki stöðv­un­ar­skyldu og ók beint í veg fyrir bif­reið Guð­mundar. Hann lýsir því hvernig öku­tæki hans hent­ist heilan hring, höfuð hans rakst í þakið af svo miklum krafti að allir lið­þófar þjöpp­uð­ust saman.

„Þetta var eins og …