Helgi Hrafn Gunn­ars­son, þing­flokks­for­maður Pírata, hélt frum­lega ræðu á eld­hús­dags­um­ræð­unum í kvöld. 

„Jæja, virðu­legi for­seti. Nú er kom­inn sá dagur sem við eigum að lýsa liðnu Alþingi á ein­hverjum örfáum mín­útum. Það er svosem ágæt þjálfun í því að gera óþol­andi langa sögu óþol­andi stutta, en í því skyni að fyr­ir­byggja ásak­anir um mál­þóf skal ég bara vera snöggur að því að gorta,“ sagði hann og fór svo á hunda­vaði yfir þau frum­vörp og þings­á­lykt­un­ar­til­lögur sem Píratar hafa lagt fram. Hann þakk­aði fólki utan þing­flokks fyrir hjálp­ina og sagð­ist mundu flytja mörg mál­anna aftur á næsta þingi. 

„Ég veit svosem ekki hvað fólki finnst um þessi afköst, en ég verð þó að segja að síð­ustu mán­uði hefur ótrú­legur tími, og ótrú­leg vinna, farið til spillis. Annar hver dagur eins og loka­sena í þætti af Game of Thrones; maður veit það eitt með vissu að lík­lega sé eitt­hvað full­kom­lega hræði­legt í þann mund að eiga sér stað,“ sagði hann. Aðstæð­urnar væru slíkar að í raun væri full­kom­lega eðli­legt að nota umræður um fund­ar­stjórn for­seta til að halda margar ræður, „enda hver þeirra aðeins ein mín­úta og til und­an­tekn­inga að á þær sé hlustað“. 

„Gef oss miskunnsamara vopn!“

Helgi Hrafn við­ur­kenndi að stjórn­ar­and­staðan hefði stundað mál­þóf. „Það væri van­virð­ing við dóm­greind kjós­enda að láta eins og að stjórn­ar­and­staðan stundi ekki mál­þóf. Og Píratar hafa tekið þátt í því, eins og okkur er í reynd skylt að gera ef við ætlum að vinna að þeirri stefnu­mótun sem við erum kjörin til að vinna að,“ sagði hann og bætti við: „Eins furðu­legt og það kann að hljóma, virðu­legi for­seti, er það bein­línis lýð­ræð­is­leg skylda minni­hluta­flokks að stunda mál­þóf. Ef fólki hér inni þykir það frá­leitt þá er það í góðum félags­skap, því svo þykir mér og okkur í Pírötum einnig. En það breytir því ekki að þetta er það eina sem við höfum. Svo gef oss mis­kunn­sam­ara vopn og vér skulum því með glöðu geði heldur beita.“

Hann sagði mál­þóf kerf­is­lægt vanda­mál sem Píratar teldu sig ekki yfir hafna. „Ekkert okkar er yfir það hafið. Ekki þegar van­traustið ristir svo miklu dýpra en ágrein­ingur um ein­staka mál­efni,“ sagði hann og bætti því við að þegar ekk­ert traust ríkti þá þyrfti að skera á hnút­inn og eng­inn væri betur til þess fall­inn en þjóðin sjálf.

„Ég skil það mæta­vel að fólk treysti okkur
illa fyrir sínum mál­efnum ef við treystum ekki því sjálfu fyrir þeim heldur“

Mynd: Vera Páls­dóttir

„Lausnin við þeim vanda­málum sem rísa vegna vald­þjöpp­unar og ofur­valds, er ein­föld og aug­ljós: Meiri aðkoma almenn­ings milli kosn­inga. Ef við ætlum, minni­hluti og meiri­hluti, að láta hvort við hitt eins og barn í frekjukasti, eins og við gerum, þá getum við líka látið eins og að fleiri séu á staðnum... ýmist að þrífa eftir okkur, mata okkur eða úti að vinna hörðum höndum fyrir okkur... yfir­vald sem er stærra og sterkara en við sjálf og full­fært um að útkljá okkar deilur. Íslensku þjóð­ina. Hver veit nema hún myndi hlusta meira á okkur ef við hlust­uðum meira á hana? Ég skil það mæta­vel að fólk treysti okkur illa fyrir sínum mál­efnum ef við treystum ekki því sjálfu fyrir þeim heldur.“

Helgi Hrafn lauk ræðu sinni með til­þrifa­miklum lestri á texta lags með Ritvélum fram­tíð­ar­innar sem Jónas Sig­urðs­son söng á sínum tíma. Hér má hlusta á flutn­ing­inn, sem má segja að hafi verið í hip hop-stíl.