Jóhanna María Sig­munds­dóttir, yngsti þing­maður Íslands­sög­unnar sem setið hefur á Alþingi fyrir hönd Fram­sókn­ar­flokks­ins und­an­farin þrjú ár, var virk á sam­fé­lags­miðl­inum Twitter meðan eld­hús­dags­um­ræður stóðu yfir á Alþingi í gær­kvöldi. 

„Ókey krakkar, hver prump­aði?“ skrif­aði hún í upp­hafi kvölds. Skömmu síðar greindi hún frá því að besta skemmtun þing­manna í salnum væri „að fylgj­ast með dýfum sam­starfs­fé­laga til að blokka ekki mynda­vél­arnar á ferð um húsið“. Þá gerði hún klæða­burð þing­manna að umtals­efni: „Það eina erf­iða við að sitja kyrr í salnum í beinni útsend­ingu er að mig langar til að laga bindin hjá strák­unum...#plís­strákar #eld­hús­dagur“.

Jóhanna María hrós­aði Árna Páli Árnasyni, fyrr­ver­andi for­manni Sam­fylk­ing­ar­innar, fyrir ræðu sína og minnti um leið á fræga Vatna­jök­uls­ræðu hans. „Gott gott hjá Árna. En sem þing­maður í NV kjör­dæmi þykir mér leitt að Dranga­jök­ull fái ekki að vera memm í kvöld,“ skrif­aði hún.

Þegar kom að síð­ustu umferð eld­hús­dags­um­ræðna virð­ist sem Jóhanna hafi verið orðin óþreyju­full eftir að þeim lyki: „Með fullri virð­ingu fyrir öllum sam­starfs­fé­lögum mínum þá virkar síð­asta umferð alltaf lengri en hún er... #3mín #eld­hús­dagur.“ Að lokum kvart­aði hún undan kulda: „Ég er að segja ykkur það. Það er fokk kalt í salnum. Loft­ræst­ingin mið­ast örugg­lega við fullan sal. #fækkarísalnum #eld­hús­dagur.“

Eins og áður hefur komið fram í fjöl­miðlum er Jóhanna á meðal þeirra þing­manna sem talað hafa allra minnst á yfir­stand­andi kjör­tíma­bili. Hún hefur setið í alls­herjar- og mennta­mála­nefnd og Íslands­deild Norð­ur­landa­ráðs en gaf ekki kost á sér til áfram­hald­andi þing­setu á næsta kjör­tíma­bili.

Athygli vakti í fyrra þegar Jóhanna ávítti þing­menn fyrir ástandið og umræðu­hefð­ina á Alþingi. Hún kvart­aði undan „gróu­sögum, kýt­ingum, upp­nefnum og leið­indum“ í reiði­lestri sínum yfir þing­heimi og sagði að bera ætti virð­ingu fyrir þing­mönnum og að þeir ættu að koma fram hver við annan eins og þeir vildu að komið væri fram við sig.

„Eins og umhverfið hefur verið er valda boð­legt að vinna hér. Gróu­sögur, kýt­ingar, upp­nefni, bak­tal og leið­indi. Ég hef alltaf verið þakk­lát þeim gildum sem for­eldrar mínir sendu mig út í lífið, meðal ann­ars að kurt­eisi kost­aði ekk­ert og að ég ætti að bera virð­ingu fyrir mér eldra fólki ... Þessi gildi vil ég hafa áfram að leið­ar­ljósi en því miður gerir hegðun margra þing­manna mér erfitt fyrir.“