OECD hvetur Íslendinga til að halda sig við núverandi gengisfyrirkomulag í stað þess að binda krónuna við annan gjaldmiðil. Þetta kemur fram í nýrri skýrslu OECD, Efnahags- og framfarastofnunarinnar, um efnahagsaðstæður á Íslandi. 

Mari Kiviniemi, aðstoðaframkvæmdastjóri stofnunarinnar, kynnti helstu niðurstöður skýrslunnar á blaðamannafundi í dag ásamt Benedikt Jóhannessyni, fjármála- og efnahagsráðherra, en flokkur hans hefur talað eindregið fyrir því að gengi krónunnar verði fest við annan gjaldmiðil með upptöku myntráðs. Í slíku fyrirkomulagi felst að stjórnvöld skuldbinda sig til þess að skipta innlendum gjaldmiðli út fyrir kjölfestugjaldmiðil, svo sem evru, á fyrirfram ákveðnu gengi. 

Mynd: Skjáskot af RÚV

Við myndun ríkisstjórnar Sjálfstæðisflokksins, Viðreisnar og Bjartrar framtíðar var ákveðið að Benedikt Jóhannesson, formaður Viðreisnar, myndi ekki fara með málefni Seðlabankans þrátt fyrir að vera fjármálaráðherra og hafa lagt megináherslu á gjaldmiðlamál í kosningabaráttu sinni.

Engu að síður hefur hann haldið áfram að tala fyrir upptöku myntráðs og nýlega mætti hann í sjónvarpsviðtal um styrkingu krónunnar klæddur stuttermabol með mynd af evrunni. 

OECD bendir á að fastgengisstefna myndi draga úr sjálfræði Íslendinga á sviði peningamála og skapa aukna þörf fyrir sveiflujafnandi ríkisfjármálastefnu til að tryggja stöðugleika. Bent er á að Íslendingum hafi ekki alltaf gengið vel að sporna við ofhitnun hagkerfisins með stjórntækjum ríkisfjármálanna.

Þá kemur fram að binding gjaldmiðilsins geti gert Ísland berskjaldaðra fyrir spákaupmennskuárásum og jafnvel kallað á endurupptöku fjármagnshafta til að verja hagkerfið fyrir slíku. Jafnframt henti enginn gjaldmiðill sérstaklega vel sem akkeri fyrir krónuna. Ef Ísland tengdi krónuna við annan gjaldmiðil einhliða, án samstarf við t.d. Evrópska seðlabankann, yrði nánast ógerlegt að verjast spákaupmennskuárás á gjaldmiðilinn. Æskilegra væri að gerast aðili að myntsamstarfi, svo sem í gegnum Evrópusambandið, en slíkt krefjist þess að pólitískur vilji sé fyrir því á Íslandi. 

„Í ljósi alls ofangreinds virðist æskilegasti kosturinn fyrir Ísland undir núverandi kringumstæðum vera sá að halda sig við ríkjandi fyrirkomulag á sviði gengismála,“ segir í skýrslu OECD.