Talar beint í brotna sjálfsmynd þjóðarinnar

Pana­maskjöl­in, flótta­manna­vand­inn og átök inn­an Sam­tak­anna ‘78 eru með­al ann­ars til um­fjöll­un­ar í sýn­ing­unni Sterta­bendu í leik­stjórn Grétu Krist­ín­ar Óm­ars­dótt­ur.

Talar beint í brotna sjálfsmynd þjóðarinnar

Þjóðleikhúsið hefur bætt við sýningum á leikverkið Stertabendu, í leikstjórn Grétu Kristínar Ómarsdóttur, sem fengið hefur mikið lof gagnrýnenda. Stertabenda var útskriftarverkefni Grétu Kristínar en hún útskrifaðist frá sviðshöfundabraut Listaháskóla Íslands síðasta vor. „Það er ótrúlega gaman þegar innsæi manns er staðfest, þegar maður veit að maður er með eitthvað gott í höndunum,“ segir hún um tækifærið sem Þjóðleikhúsið færði henni strax að lokinni útskrift. „Okkur leið þannig í hópnum. Það var mjög góð og sterk tilfinning í leikhópnum þegar við vorum að vinna þessa sýningu og okkur fannst við eiga meira inni. Það er því ótrúlega þakklátt og auðmýkjandi að fá það staðfest og fá tækifæri til þess að klára sýninguna með því að taka hana upp á næsta stig,“ segir Gréta Kristín. 

Stertabenda er upprunalega eftir þýska höfundinn Marius von Mayenburg en Gréta Kristín aðlagaði verkið að íslenskum samtíma. „Við vorum undir miklum áhrifum umræðunnar í kringum Panamaskjölin og reynum að endurspegla það ástand í verkinu,“ segir hún. „Svo tölum við líka um flóttamannavandann og friðþæginguna sem við beitum á okkur sjálf, við setjum bara einhvern í trúðabúning og syngjum „Hjálpum þeim“ í sjónvarpinu. Við komum líka inn á umræður sem voru í Samtökunum ‘78 um hver megi vera með, hver megi vera hinsegin og hver ekki.“    

Fáránlegt starf leikarans

Leikhúsmiðillinn sjálfur er til umfjöllunar í Stertabendu. Unnið með blekkingar leikhússins og sjálfsmeðvitund leikara gagnvart áhorfendum. 

Kjósa
0
Hvernig finnst þér þessi grein? Skráðu þig inn til að kjósa.

Athugasemdir

Allar athugasemdir eru ábyrgð á þeirra sem þær skrifa. Heimildin áskilur sér rétt til að fjarlægja ærumeiðandi og óviðeigandi athugasemdir.

Mest lesið

Í minningu afastráksins
4
Viðtal

Í minn­ingu afastráks­ins

Gunn­ar Rand­vers­son starf­aði í ára­tugi sem tón­list­ar­kenn­ari, hef­ur skrif­að ljóð og smá­sagna­safn. Áföll­in hafa mót­að líf hans. Ell­efu ára gam­all horfði hann á föð­ur sinn deyja, 21 árs missti hann móð­ur sína og fyr­ir þrem­ur ár­um lést fjög­urra ára gam­all dótt­ur­son­ur hans. Í ljóða­bók­inni Hvernig er sökn­uð­ur á lit­inn? eru ljóð skrif­uð í minn­ingu litla drengs­ins. Eft­ir frá­fall hans leit­aði Gunn­ar í kirkj­una.

Mest lesið

Mest lesið í vikunni

Mest lesið í mánuðinum

„Ég kom úr mjög nánu, fallegu og stóru samfélagi kynlífsverkafólks“
1
Viðtal

„Ég kom úr mjög nánu, fal­legu og stóru sam­fé­lagi kyn­lífs­verka­fólks“

Eft­ir út­skrift úr há­skóla sótti Logn um rúm­lega hundrað störf en ekk­ert kom út úr því. Hán átti góða vini í kyn­lífs­vinnu sem hún leit­aði til. Síð­ar stofn­aði hán Rauðu regn­hlíf­ar­ina, sam­tök kyn­lífs­verka­fólks á Ís­landi. „Sam­stað­an sem kann að eiga sér stað með­al kyn­lífs­verka­fólks er eitt það fal­leg­asta og dýr­mæt­asta sem ég hef upp­lif­að í mínu lífi.“

Mest lesið í mánuðinum

Nýtt efni

Mest lesið undanfarið ár