„Taílands­ferðin breytti öllu. og hann kom aftur allur annar maður með ný lífs­við­horf,” segir í nýrri bók um Megas, Viðrini tel ég mig vera, eftir Óttar Guð­munds­son. Þarna er því lýst þegar tón­list­ar­mað­ur­inn tók upp ást­ar­sam­band við ungan taí­lenskan mann, svo­kall­aðan „lady­boy“, Mú að nafni. Megas bauð Mú til Íslands og landið bók­staf­lega log­aði af kjafta­sögum.

Rakið er í bók­inni hvernig ást­ar­sam­band þeirra kom til. Megas hafði hitt Mú á bar „þar sem hann kom fram sem kona eða drag-kvín”.

Megas fellur af stalli

„Þeir hrifust hvor af öðrum og urðu nánir vinir. Megas fór fljót­lega aftur til Taílands og hann bauð Mú að koma til Íslands. Megas sótti vin sinn út á flug­völl og fór með hann heim til sín þar sem Mú dvald­ist um hríð,“ segir í bók­inni.

Áður en þetta kom til virt­ist fram­tíðin ætla að verða sú að Megas yrði settur á stall af þjóð sinni og hlyti fjölda við­ur­kenn­inga. Hann var elsk­aður og dáður og edrú­mennskan var í fyr­ir­rúmi. Höfundur spáir því að Megas verði aufúsu­gestur á Bessa­stöðum og fái lista­manna­laun í áskrift. En svo snérist allt gegn honum.

„Megas datt eins og fallin keila af sínum nýfengna stalli“

„Íslenskt sam­fé­lag var á engan  hátt til­búið til að sætta sig við sam­band þess­ara tveggja manna. Margar sögur fóru á flug og fljót­lega var Mú orð­inn 12-13 ára og kom­inn í útleigu til bæði karla og kvenna. Megas datt eins og fallin keila af sínum nýfengna stalli og varð að per­vert, vændis­kaup­anda, barna­perra og homma í þjóð­ar­vit­und­inni. Fallið var hátt og margir til­búnir til að kasta steinum í skáldið,” segir í bók­inni.

Forboðnar ástir

Bók­ar­höf­undur líkir þessu við for­boðnar ástir séra Hallgíms Pét­urs­sonar og Guðríðar Sím­on­ar­dóttur. Þá hafi eins og nú náðst þjóð­ar­sátt um að for­dæma hið breyska skáld.

„Sann­leik­ur­inn var sá að Mú var full­orð­inn, fæddur karl­maður en klæddi sig og mál­aði sig eins og kona og lifði á landa­mærum kynj­anna. Slíkir menn kall­ast trans­vest­ítar, klæð­skipt­ingar eða lady­boys í Taílandi …,“ segir í bók­inni.

Því er lýst í bók­inni að Mú hafi litið upp til Megasar en fljót­lega upp­götvað vanda­mál Megasar með eigin kyn­hneigð eða skort á sam­kyn­hneigð. Og það fjar­aði undan sam­band­inu. Mú fór að fara sínar eigin leiðir.

„Litlir sætir strákar“

Mú sást oft í Vest­ur­bæj­ar­guf­unni og fleiri stöðum þar sem karl­menn hitt­ust til spjalls og leikja. Eftir nokkurn tíma hafði Megas misst öll tök á aðstæð­unum og vissi ekki sitt rjúk­andi ráð. Algjör hlut­verka­skipti urðu í sam­band­inu. Megas varð bráðin en Mú veiði­maður en ekki öfugt eins og þegar þeir hitt­ust fyrst …,” segir í bók­inni.

Mú kom aftur til Íslands en þá var sam­bandið „tekið að súrna”. Gjáin milli þeirra dýpkaði. Megas upp­götv­aði að hann hafði vakið til lífs­ins ástand sem hann réði engan veg­inn við.

„Hann var gagn­kyn­hneigður í sam­bandi við sam­kyn­hneigðan mann í kven­manns­gervi sem ætl­ast var til að hann héldi uppi …,“ skrifar Óttar um enda­lok sam­bands­ins. Seinna átti Megas eftir að vekja upp enn meira umtal þegar hann gaf út lagið Litlir sætir strákar.