Við höfum verið hér í Noregi í rétt rúm fjögur ár og á þessum fjórum árum höfum við fjölskyldan öll þroskast, lært nýtt tungumál, víkkað sjóndeildarhringinn og erum reynslunni ríkari sem einstaklingar og sem fjölskylda. Við höfum reynslu af því að flytja frá Ísafirði til Årdal, innst i Sognfirði og þaðan til Stavanger þar sem við búum nú. 

Við höfðum það ósköp gott á Ísafirði, vorum bæði í góðri vinnu og áttum góða vini og fjölskyldu. Vorum þó farin að hugsa okkur til hreyfings og langaði að búa annars staðar, prófa eitthvað nýtt í stað þess að gróa föst á þúfunni. Eins og staðan var höfðum við ekki möguleika til að flytja innanlands. Okkur langaði til Akureyrar en það hefði verið of dýrt þar sem kreppan var skollin á og maður var í raun slyppur og snauður, kominn á núll. 

Því fórum við að velta fyrir okkur þeim möguleika að flytja til Noregs. Hrafnhildur litla systir mín hafði verið í Noregi í nokkra mánuði og líkaði mjög vel. Því var þetta í raun auðveld ákvörðun. Okkur langaði að flytja frá Ísafirði, upplifa nýja hluti og víkka sjóndeildarhringinn. 

Munurinn á því að búa í Noregi og á Íslandi er ekki mikill þegar litið er til samfélagsins. Íslendingar og Norðmenn eru ósköp líkir. Stærsti munurinn er fyrst og fremst launin. Ég er leikskólakennari með mastersgráðu í sérkennslufræðum og hef margfaldað launin mín eftir flutninginn til Noregs. Steingrímur maðurinn minn átti sitt eigið sjúkraþjálfunarfyrirtæki og hafði fín laun á Íslandi - vann tólf til þrettán tíma á dag - og hefur hann líka margfaldað launin sín í Noregi. Það þarf ekki stærðfræðisérfræðing til að skilja að hér í Noregi höfum við meiri afgang af laununum okkar. Við búum í Stavanger þar sem er dýrt að búa á norska vísu en höfum það samt mun betra. 

Við ferðumst meira, við höfum upplifað ævintýraleg ferðalög, við höfum farið til útlanda á hverju ári - stundum oftar en einu sinni - og við getum veitt börnum okkar meira en áður. Vinnudagurinn er bara sjö og hálfur tími