Það er frá­bær þum­al­putta­regla að borða helst mat í öllum regn­bog­ans litum. Einn lit ættum við þó að setja ofan í okkur á hverjum ein­asta degi, grænan, og þá sér­stak­lega í formi lauf­metis.

Á Íslandi er ekki hlaupið að því að fá fjöl­breytt lauf­meti allan árs­ins hring, en með útsjón­ar­semi og fyr­ir­hyggju ætti þó alltaf að vera hægt að finna eitt­hvað við hæfi: Grænkál, spínat, kletta­kál, rauðrófukál, spergilkál, hvít­kál, jafn­vel fífla­blöð. Allir ættu að geta séð grænt þegar þeir opna ísskáp­inn og líta á mat­ar­diskinn.

Grænkál

Íslend­ingar eru gjarnir á að fá hor í nös. Oft er fólki ráð­lagt að hækka þá inn­töku á C-vítamíni, en það getur einnig verið gagn­legt til þess að koma í veg fyrir skyr­bjúg. Mörgum dettur þá í hug að fá sér app­el­sínu, en í raun er meira af C-vítamíni í grammi af káli heldur en grammi af app­el­sínu.