Það sem er mér efst í huga þessa dag­ana er jóla­bóka­flóðið. Ég er sjálf að gefa út tvær bækur; ljóða­bók sem heitir Mislæg gatna­mót og barna­bók sem heitir Randalín, Mundi og leynd­ar­málið. Þær komu báðar út núna í vik­unni [í síð­ustu viku].

Svo er það jóla­bóka­flóð hinna líka, ég var að klára bók í nótt sem heitir Svíns­höfuð, eftir Bergþóru Snæ­björns­dóttur, og ég tendrað­ist svo upp, þetta er svo áhuga­verð bók að ég hef eig­in­lega ekki getað hugsað um annað síðan ég lauk við hana áður en ég fór að sofa í gær­kvöldi.

En á þess­ari stundu, fyrir utan þetta, ég var að hjóla heiman frá mér í Norð­ur­mýri og hérna niður í bæ á leið­inni í vinn­una mína, sem er á Tún­göt­unni, og sumum finnst kannski kalt en þegar maður er kom­inn út og klæðir sig vel þá er aldrei eins kalt og maður heldur. 

Það er ekk­ert mál að hjóla í kulda og það er leið­in­legt að Lauga­veg­ur­inn sé ekki orð­inn göngu­gata. Þar hjóla ég niður og bæði er ég með bíla á eftir mér og svo mæti ég bílum á öðrum stað. Það á að fara að breyta þessu en mér finnst að það eigi bara að drífa í því, bara núna, loka Lauga­veg­inum.